Elf sekswerkers in Tilburg betrapt op illegaal werken

TILBURG – Bij controles op illegale prostitutie in Tilburg zijn elf sekswerkers ‘betrapt’. Ze werkten in woonhuizen en hotels. De meesten kregen een waarschuwing, in ten minste één geval is een dwangsom van 5000 euro opgelegd.

Agenten en controleurs van de gemeente bezochten op 10 maart en 23 februari adressen, waaronder twee hotels, naar aanleiding van binnengekomen klachten of vermoedens van prostitutie. Op negen plekken bleek dit ook het geval te zijn.

De controles vonden plaats in het centrum, west en noord en zijn gericht op het tegengaan van mensenhandel en uitbuiting. Zo wil de gemeente beter zicht krijgen op de aard en omvang van de illegale branche in de stad en eventuele misstanden en overlast aanpakken, zegt een woordvoerster.

In Tilburg is het werken in de seksbranche toegestaan met een vergunning. Thuisprostitutie is hier onder strenge voorwaarden voor uitgezonderd. Zo moeten de verdiensten bijvoorbeeld aantoonbaar alleen voor de sekswerker zijn en mag het geen overlast voor de buurt veroorzaken. Raam- en straatprostitutie zijn verboden.
Gewaarschuwd

De elf sekswerkers die illegaal werkten kregen een waarschuwing. Bij een volgende overtreding volgt een dwangsom van 5000 euro, die zowel aan de huiseigenaar als de bewoner kan worden opgelegd. In één geval werd die opgelegd omdat de regels al eens waren overtreden.

Bij één controle gaf de aanwezige prostituee aan niet langer in de prostitutiebranche werkzaam te willen zijn. Voor haar is hulpverlening ingeschakeld, aldus de gemeentewoordvoerster.
Veilige werkplekken

Tilburg heeft zijn prostitutiebeleid onlangs aangescherpt: enerzijds om misstanden en geweld tegen sekswerkers aan te pakken, anderzijds om hun positie te versterken en het stigma rond prostitutie te doorbreken. Politie, gemeente en de klankbordgroep Seksworks werken samen aan veilige werkplekken.

Sinds begin vorig jaar gelden strengere regels: seksinrichtingen moeten om de drie jaar een nieuwe vergunning aanvragen, voor escortbedrijven is dit jaarlijks.

GroenLinks runningmate zou het niet op voorhand een probleem vinden als haar dochter de prostitutie in gaat

In het radioprogramma van Tijs van den Brink genaamd ‘Dit is de Dag’ spreekt hij over prostitutie met de nummers twee op de kieslijsten van ChristenUnie, GroenLinks en SP. Ze worden gevraagd om te reageren op de stelling: “Voor prostitutie is geen plaats in Nederland.” Wij vatten de belangrijkste uitspraken voor je samen.

Carola Schouten van de ChristenUnie is van mening dat er geen plaats is voor prostitutie in Nederland: “Het kopen van seks zou altijd strafbaar moeten zijn. Het is een legaal beroep nu, maar ik denk dat niemand zou willen dat zijn dochter de prostitutie in gaat”.

Corinne Ellemeet van GroenLinks stelt dat het een feit is dat er wel plaats is voor prostitutie in Nederland. Want het is er al, het is er altijd geweest en denken dat het niet meer zal bestaan in de toekomst is ‘wensdenken.’ Ze heeft geen moreel oordeel over betaalde seks, zolang dat vrijwillig is. Ze hamert erop dat geregeld moet worden dat sekswerkers die dit werk vrijwillig willen doen, de juiste steun krijgen om veilig het beroep uit te voeren.

“Als dat een weloverwogen keuze is van mijn dochter, dan ga ik niet op voorhand zeggen dat het niet mag”

Ook antwoord de nummer twee van GroenLinks op de hypothetische vraag van Schouten. Zou Ellemeet willen dat haar dochter de prostitutie in gaat? “Als dat een weloverwogen keuze is, dan ga ik niet op voorhand zeggen ‘dat mag niet’. Ik vind het ingewikkeld dat wij hier een moreel oordeel vellen over anderen.”

Schouten reageert daarop: “Het gaat mij niet om het morele oordeel, er is misschien een deel vrijwillig in de prostitutie. Maar een groot deel heeft te maken met mensenhandel. En dat kunnen we niet als bijverschijnsel zomaar accepteren.”

Meer expertise in opsporing uitbuiting en criminaliteit

Renske Leijten van de SP ziet niets in een verbod op prostitutie: “Met een verbod heb je het niet weg. Er is heel veel mensenhandel en uitbuiting en dat moeten we opsporen. Maar door het illegaal te maken, bereik je het tegenovergestelde. Het is al strafbaar als er prostitutie is onder de 18 jaar en het zou ook strafbaar moeten zijn als je weet dat het onder dwang is.”

Leijten wijst Schouten erop dat haar partij, dat in het kabinet zit, de laatste jaren het opsporen en voor de rechter brengen van mensenhandelaren heeft terug laten lopen. En dat dit niet is rechtgezet. Schouten reageert erop dat juist om dat het een legaal beroep is, het lastiger te bewijzen is. De vrouwen moeten bewijslast hebben en dat is lastig te vormen.

“We moeten de rechtspositie van sekswerkers verbeteren”

“Waar ik moeite mee heb, is dat we al deze vrouwen in één groep duwen, namelijk dat het altijd voor iedereen een probleem is” stelt Ellemeet, waarbij ze ook aankaart dat we de mannelijk sekswerkers niet moeten vergeten en niet alleen over vrouwen moeten spreken. De rechtspositie van sekswerkers moet verbetert worden is haar mening: “In Zweden, waar de prostitutie verder de illegaliteit in is gekomen, zie je dat de mensen die in de problemen zitten omdat ze gedwongen zijn juist minder snel om hulp vragen.”

Ook Leijten ziet meer in verbeteren van de positie van sekswerkers: “Probeer uitbuiting en mensenhandel eruit te halen met goede rechercheurs, dan kan je het echt terugdringen. Daarmee kan je de positie verbeteren van degenen die wel bewust voor sekswerk hebben gekozen. Maar ik ben er ook niet naïef in, ik zie ook dat mensen erin belanden omdat er geen andere keuze voor ze is.”

Het volledige gesprek is te beluisteren via deze link naar nporadio1.nl.

‘Sekswerken in tijden van Belgische lockdown: nood aan sociaal statuut wordt pijnlijk duidelijk’

Drie liberale Belgische Kamerleden Marianne Verhaert, Katja Gabriëls en Tania De Jonge roepen op om werk te maken van een goed sociaal statuut voor sekswerkers. ‘Voor hen is er geen sociaal vangnet, iets waar wij als land zo trots op zijn, omdat hun beroep wettelijk niet erkend wordt.’

Het Schipperskwartier, het Glazen straatje en de Chaussée d’Amour liggen er onwezenlijk stil bij. De rode lichtjes zijn gedoofd, de vitrines leeg. We kennen deze straten, fietsen of stappen er al eens door en voelen dan het pittige leven. De betoging van afgelopen zondag maakte pijnlijk duidelijk hoe schrijnend de situatie van bepaalde sekswerkers op dit moment is. Sinds 3 maart vorig jaar mogen zij niet meer -officieel- aan de slag en gezien zij geen wettig statuut hebben, blijven zij in de kou staan wat tegemoetkomingspremies betreft.

Sekswerken in tijden van lockdown: nood aan sociaal statuut wordt pijnlijk duidelijk.

Het zijn barre tijden voor sekswerkers in deze pandemie. Hoe ze uit de tweede lockdown zullen komen is nog de vraag. Wat we wel weten is dat het grootste deel van hen geen recht heeft op een tegemoetkoming. Voor hen is er geen sociaal vangnet, iets waar wij als land zo trots op zijn, omdat hun beroep wettelijk niet erkend wordt. Er zijn er, gelukkig, die terug kunnen vallen op tijdelijke werkloosheid omdat ze ingeschreven werden als ‘dienster’ of ‘masseuse’. Er zijn er die een tijdje verder kunnen dankzij de gespaarde centen. Voor sommigen is het echter zo somber dat ze terug moeten in de clandestiniteit, zonder noodknop, zonder strikte (medische) veiligheid, simpelweg om te overleven. Een samenleving die hen nog altijd stigmatiseert, gebaseerd op stereotiepen en mythes, helpt niet echt.

Natuurlijk moet de overheid kunnen ingrijpen in situaties van dwang, uitbuiting, misbruik van minderjarigen en mensenhandel, maar volwassen sekswerk op basis van vrije keuze, mag daar niet meer onder vallen. Beweren dat ‘prostitutie’, als oudste beroep ter wereld, uitgeroeid moet worden, is voorbijgestreefd. Het foute gegeven dat mensenhandel en prostitutie altijd samengaan, verzwaart het debat.

Politiek werden er al pogingen ondernomen om ‘sekswerken’ een plaats te geven in de economische samenleving, zonder enig gevolg. Ook steden die gebukt gingen onder de overlast van prostitutie, bleven niet ondergaand toezien. ‘Ze zijn zo lief, meneer’ van Chris De Stoop (1992), was een rauwe wake-up call. Het ‘gedoogbeleid’ zoals het in bepaalde steden uitgewerkt werd en zichtbaar is, was een enorme stap vooruit, voor de sekswerker zelf maar toch vooral voor de stad.

Dergelijk ‘gedoogbeleid’ resulteert weliswaar in een serieuze duik van de overlast in die buurten, de sekswerkers (20.000 tot 30.000 vrouwen, mannen en transen) blijven echter vaak in de illegaliteit werken, zonder enige sociale bescherming, zoals de Covid-19 intussen bewees. Ze bouwen geen sociale rechten op en betalen geen belastingen. In die context is het nuttig te weten dat de Belg vorig jaar meer dan 1 miljard euro uitgaf aan betaalde seks (gegevens Nationale Bank van België).

De Belgische kijk op prostitutie verschoof van verderfelijk en immoreel naar beschermend, om de ‘prostituees’ als slachtoffer uit hun benarde situatie te redden. Vandaag staan individuele autonomie en welzijn centraal wat resulteert in sekswerkers-denken als beroep. Als we in het essay ‘Hebben wij recht op seks?’ (dS Weekblad van 26 augustus 2017) lezen dat seksualiteitsbeleving een onderdeel is van onze psychologische behoeftes en als we ook nog het boek ‘En vraag niet waarom. Sekswerk in België’, Hans Vandecandelaere (epo 2019) lezen dan wordt het duidelijk dat het debat gevoerd moet worden. De corona-crisis maakte duidelijk dat het debat slechts één doel kan hebben: aan sekswerkers een plaats van rechten en plichten geven in onze – economische – samenleving.

Het feit dat het beroep niet erkend is, zorgt ervoor dat de sekswerkers weinig of geen sociale en arbeidsrechtelijke bescherming hebben. Afgelopen zondag kwamen Brusselse sekswerkers op straat en trok belangenvereniging Utsopi aan alarmbel. Het wordt hoog tijd dat we niet langer wegkijken, maar actie ondernemen om ook deze groep een statuut te bieden.

Vaak worden er voorstellen gedaan, beslissingen genomen of reglementen afgekondigd die verregaande gevolgen hebben op de levens van sekswerkers zonder dat ze daarin zelf gehoord worden. Wij vragen dat ze in deze debatten betrokken worden zodat ook met hun noden en verwachtingen rekening gehouden wordt. Wij mogen hen niet in de steek laten. Ook zij verdienen sociale bescherming in ons land.

Bron: Knack.be

Illegale prostitutie via hotel-, thuisontvangst en escort explodeert door Corona virus, DAT MOET STOPPEN!

Wij krijgen veel signalen dat mannen massaal op zoek zijn naar betaalde seks, nu de legale prostitutie sector op slot zit. Veel prostituees ontvangen naast het al grote bestaande illegale circuit in hotels, vakantieparken, airbnb, thuis of huisadressen. En daarnaast is er een run op escortservices. Dit is een groot gevaar voor de volksgezondheid voor onze gehele maatschappij. Het corona-virus moet ingedamd worden. Overheid moet nu ingrijpen vanwege de extra prioriteit voor de volksgezondheid, naast de al bestaande illegaliteit van dit werk, derving voor de schatkist qua belastingen, het feit dat er geen controle op hygiëne is door GGD, op gedwongenheid en op toegestane leeftijd door politie en hulpinstanties.

Het is van belang dat hotel en vakantiepark eigenaren, klanten van hotels en vakantieparken, maar ook buren van prive adressen, airbnb adressen en online adverteerders van illegale prostitutie dit signaleren. Daarvoor kan de plaatselijk politie gebeld worden of Misdaad Anoniem.

Bij bewust overtreden van de wet (en in dit geval bewust mee doen aan het verspreiden van het corana-virus) zijn desbetreffende prostituees, hun klanten en de locatie verhuurders mede schuldig aan extra ziektegevallen en doden in ons land.

DIT MOET STOPPEN! Een campagne tegen deze verderfelijke vorm van prostitutie is in de maak, en wij hoorden ook al dat er snel een meldpunt komt waar deze prostituees en hun ontvangstlocaties gemeld kunnen worden.

PvdA vraagt: Is er verband tussen sluiten Wallen en toename illegale prostitutie in Amstelveen?

Dat in de afgelopen maanden meerdere woningen in Amstelveen zijn gesloten op verdenking van illegale prostitutie baart de PvdA Amstelveen zorgen. De partij vraagt zich onder meer af of de toename van deze illegale ‘bordeelwoningen’ mogelijk verband houdt met de sluiting van de Wallen in de hoofdstad.

De PvdA noemt de ontdekking van illegale prostitutie in meerdere Amstelveense woningen een zorgelijke ontwikkeling: ‘Niet alleen omdat dit de veiligheid in de wijken bedreigt, maar ook omdat de vrouwen die hier werkzaam zijn slachtoffer zijn van uitbuiting of mensenhandel’, meldt de PvdA in een persbericht.

Toename

Fractievoorzitter Esther Veenboer zal in commissieverband de burgemeester aan de tand voelen. Ze wil weten hoe het komt dat er binnen enkele maanden meerdere Amstelveense woningen zijn gesloten op verdenking van illegale prostitutie. Twee vragen daarbij zijn of er een mogelijk verband is met 1) het sluiten van de Wallen door corona en 2) nu niet meer verhuurde Airbnb-locaties.

De PvdA wil graag weten of er bij de preventie en opsporing van illegale prosititutie wordt samengewerkt met andere gemeentes en/of andere maatschappelijke partners en hoe dit soort praktijken in Amstelveen voorkomen kunnen worden. Ook krijgt de PvdA graag inzicht in hoe slachtoffers (vrouwen die gedwongen worden te werken in de prositiutie) worden opgevangen.

Ontdekkingen

Het gebeurt met regelmaat dat er in Amstelveen illegale prostitutie wordt bedreven in woningen die daarvoor zijn ingericht. Soms zijn dat sociale huurwoningen (zie hier). Bij ontdekkingen worden de woningen veelal voor een periode van drie maanden in het slot gegooid op last van de burgemeester.

Eind oktober vorig jaar werd in Keizer Karelpark een woning ontdekt die illegaal werd gebruikt als seksinrichting. Begin december was het opnieuw raak in aan de Bevelandselaan in Amstelveen Noord en eind januari dit jaar maakt de politie opnieuw melding.

Begin maart werd in Amstelveen een arrestatie verricht in een grootschalig onderzoek naar mensenhandel en illegale prostitutie en vlak daarna volgde los daarvan opnieuw een ontdekking van een woning die gebruikt werd om seksuele handelingen te verrichten.

Bron: Amstelveenz.nl

Eerlijk, gezond en veilig: dat is wat Haagse prostituees verlangen van een nieuwe rosse buurt

Eerlijk, gezond en veilig: dat is wat Haagse prostituees verlangen van een nieuwe rosse buurt in de driehoek tussen de NS-stations Den Haag Centraal, Hollands Spoor en NOI. Hun wensen worden verwerkt in het voorlopige plan.

Rood en blauw, graag in warme tinten en zo mogelijk te dimmen: ziehier de wensen van zo’n honderd ondervraagde ‘Haagse’ sekswerkers over de ideale verlichting in hun werkruimte. Met een kleine kanttekening: sm-prostituees vragen juist om weinig en kil licht.

Het laat zien hoe gedetailleerd de belangenorganisatie Liberty te werk is gegaan in haar onderzoek naar de wensen van de lokale prostituees. En dat is precies de bedoeling: de beoogde verhuizing van de raamprostitutie uit de Geleen- en Doubletstraat moet in de eerste én laatste plaats de positie en de werkomstandigheden van de sekswerkers verbeteren.

,,Prostitutie is een dienstverlening die bij de grote stad hoort’’, zegt wethouder Kavita Parbhudayal. ,,Je ziet dat overal. Dan kun je je daar als lokaal bestuurder ook maar beter tegenaan bemoeien. Wij willen de sekswerkers een veilige en hygiënische werkomgeving bieden en de kans op mensenhandel in welke vorm dan ook zo klein mogelijk maken.’’

Alarmknop

Neem de veiligheid in het nieuwe erotischecentrum tussen de drie stations. Die houdt in het nieuwste ontwerp niet op bij een politiepost en camera’s binnen en buiten. Zo worden de vitrines van de sekswerkers nadrukkelijk gescheiden van hun werkkamers om de plek van de prijsonderhandelingen weg te houden van de eigenlijke werkplek.

Ook krijgt een basiskamer – met minimaal 20 vierkante meter ruimer dan in de huidige prostitutiestraten – een alarmknop en een vrijliggend bed dat in geval van nood relatief makkelijk te ontvluchten is. En er zijn altijd twee uitgangen met een deur aan de straatkant die naar buiten toe opent.

De buitenruimte draagt eveneens bij aan de veiligheid: ,,Tot op heden zijn rosse buurten nog nooit ingericht vanuit het perspectief van de sekswerkers. En dat is te zien”, zeggen de plannenmakers. ,,Simpele elementen als daglicht en groen maken de omgeving prettiger en veiliger.”

In het beoogde ‘erotische stadscentrum’ komen binnen de driehoek van straten drie slim ontworpen ‘eilandjes’. Pleintjes met werkplekken voor verschillende vormen van sekswerk. In de rosse buurt krijgt niet alleen de raamprostituee, maar ook de escort, de sm-prostituee en de mannelijke- en transgender-sekswerkers op voorspraak van prostituees zelf allemaal een plek.

Dat is buitengewoon belangrijk, benadrukt wethouder Kavita Parbhudayal: ,,Veel van dit sekswerk onttrekt zich nu aan het zicht. Met alle risico’s van dien. Uitbuiting, mensenhandel en andere misstanden liggen dan op de loer.’’

Clubkamer

Om alle prostituees van dienst te zijn, biedt het nieuwe erotische centrum in de huidige plannen drie verschillende werkplekken: de al genoemde basiskamer, de twee keer zo grote clubkamer voor escorts en andere prostituees die via internet hun klanten werven en de drie keer zo grote studio voor sekswerkers die zich bijvoorbeeld in sm hebben gespecialiseerd.

Ja, zelfs over de sfeer en over de stijl van de kamers is uitgebreid gesproken met de toekomstige gebruikers. De meesten zien het liefst een ‘chique’ inrichting, een ruimschoots kleinere groep kiest voor een meer ‘landelijke’ sfeer in de werkkamer.

,,Ik vind het grandioos hoeveel er naar boven is gekomen uit de interviews met de prostituees’’, zegt de Haagse wethouder trots. ,,En mooi ook om te zien hoe dat verwerkt kan worden in het ontwerp voor de prostitutie-zone.’’

Enige voorzichtigheid is wel geboden. Op dit moment is het nog altijd niet duidelijk of de grootse plannen uit 2018 financieel wel haalbaar zijn. De wethouder is op basis van een eerdere studie optimistisch, maar een echt gedegen doorrekening moet nog plaatsvinden. Onbekend zijn bijvoorbeeld nog de kosten van parkeren en van de sluiting van de huidige prostitutiestraten. Zo zal met de raamexploitanten onderhandeld moeten worden over de waardedaling van hun panden als de prostitutie uit de Geleen- en Doubletstraat verdwijnt. Een ding is zeker: Den Haag betaalt daar geen cent aan mee.

Onvoldoende

Ook moet er nog meer duidelijk worden over hoe het nieuwe erotische stadscentrum straks te bereiken zal zijn met de auto, tram en fiets. Dat is nu nog volstrekt onvoldoende. Verder wil het Haagse stadsbestuur op z’n minst een globaal plan hebben voor wat ze bij een vertrek van het sekswerk met de Geleenstraat en de Doubletstraat wil doen.

Kortom: zoals ook steden als Amsterdam en Utrecht aan den lijve ondervinden, is de verplaatsing van raamprostitutie een buitengewoon ingewikkelde zaak. ,,Daardoor gaat het ook bij ons wat langer duren”, zegt Parbhudayal.

Terug naar het stedenbouwkundige plan, dat de beoogde rosse buurt bij de Binckhorst zelfs als het nieuwe stadscentrum ziet. Daarom moet er in de prostitutiezone ook meer te vinden zijn dan seks alleen. Er zal ruimte gemaakt worden voor horeca, winkels, een sportschool en bijvoorbeeld ook een theater, stellen de plannenmakers.

Dat zou de nieuwe werkomgeving voor de Haagse prostituees nog prettiger maken. ,,Ik ben na mijn aantreden als wethouder in 2018 naar de Haagse prostitutiestraten gegaan,” vertelt wethouder Parbhudayal. ,,Ik heb er rondgelopen, ben er binnen geweest. Ik zag viezigheid, het stonk er naar pis. Niet overal natuurlijk, maar toch.’’

Nee, dan de droom van de nieuwe rosse buurt: ,,Dat wordt een plek met allure en met een aangename levendigheid. Een plek waar je wilt verblijven. Niet voor niets is er veel animo onder de Haagse prostituees.”

Bron: AD.nl

Gebruik van uitstaptraject voor sekswerkers is ruim verdubbeld. Hier is wel geld voor, maar voor normale financiële steun zonder morele voorwaarden niet?

Bijna triomfantelijk wordt het gebracht door het Nederlands Dagblad, dat zichzelf ‘Christelijk betrokken’ bestempeld. Het aantal prostituees dat wil stoppen is door corona ‘ruim verdubbeld‘. Goh wat een verrassing… Sekswerkers mogen niet werken door de coronamaatregelen en krijgen geen financiële steun zoals in de basis elke andere branche wel krijgt. Maar als je aan een uitstaptraject meewerkt krijg je wel ondersteuning, gefaciliteerd door de overheid?

Natuurlijk zijn er nu meer sekswerkers dan voorheen die voor een uitstaptraject kiezen. Een lege koelkast, je huur niet meer kunnen betalen, collega’s die uit het leven stappen. Met je rug tegen de muur, welke kant kan een sekswerker dan nog op? Er is dus wel geld om je te laten stoppen met je beroep, maar er is geen geld om je overeind te houden om je eigen legale beroep voort te zetten?

De morele Christelijke hoepels

ChristenUnie heeft twee jaar geleden nog geregeld dat er meer geld naar uitstapprogramma’s voor prostituees ging. Nu er door het demissionaire kabinet (inclusief ChristenUnie) al een jaar lang heel diep in de buidel wordt getast, de miljarden ons om de oren vliegen om de maatschappij door een zeer zware tijd te loodsen, is er alleen geld beschikbaar voor sekswerkers die door de morele Christelijke hoepels springen van een uitstapprogramma?

Sekswerker wordt illegaliteit in gedreven

Tijdens de persconferentie van 23 februari is uitgesproken dat de ondernemers met contactberoepen vanaf vandaag weer aan de slag mogen. We kunnen weer naar de kapper en schoonheidssalon om ons te laten verwennen en onszelf beter te laten voelen. De ‘bad hair days’ zijn eindelijk voorbij. De groep met een contactberoep die net als in 2020 is uitgesloten van versoepeling, zijn sekswerkers. Zij mogen niet aan het werk. Sterker nog, opting-in sekswerkers krijgen nog steeds géén noodsteun vanuit de overheid. Illegaliteit van sekswerk ligt op de loer.

Sekswerk is legaal in Nederland en het is dan ook vanzelfsprekend dat je dan dezelfde rechten hebt als andere werkenden en dus recht op bescherming van de overheid. De huidige coronatijd laat echter een ander beeld zien. De opting-in sekswerker is namelijk geen zzp’er, maar ook geen werknemer. Ze betalen net als iedereen belasting, maar financiële steun voor deze groep is er nagenoeg niet. We hebben het dan over sekswerkers die bij een seksclub, privéhuis, massagesalons, SM-studio’s of escortservice werken. We weten niet precies om hoeveel sekswerkers het gaat, maar de schatting is dat het 4.000 tot 5.000 mensen zijn.

Aangezien opting-in sekswerkers niet zijn ingeschreven bij de Kamer van Koophandel zijn ze geen ondernemer en vallen ze niet onder de Tijdelijke Overbruggingsregeling Zelfstandig Ondernemers (TOZO). Daarnaast worden er geen werknemerspremies afgedragen door de exploitant waarvoor ze werken, waardoor er ook geen inkomsten zijn via de Tijdelijke Noodmaatregel Overbrugging Werkgelegenheid (NOW-regeling). Ze kunnen als zij voldoen aan de gestelde voorwaarden, zoals de vermogens- en partnertoets, mogelijk aanspraak maken op een bijstandsuitkering via hun gemeente.

Een jaar corona laat echter zien dat veel opting-in sekswerkers geen bijstandsuitkering ontvangen, vanwege geld op een spaarrekening of een partner met inkomen. Een vermogenstoets die overigens níet geldt voor de zzp’er die een TOZO aanvraagt bij zijn of haar gemeente. Voor de opting-in sekswerkers gelden dus andere regels en daarmee zitten Sandra en Emma (namen zijn fictief) al een jaar zonder inkomsten thuis.

Om het nog ingewikkelder te maken heeft de overheid een nieuwe regeling in het leven geroepen: TONK (Tijdelijke Ondersteuning Noodzakelijke Kosten). Die gaat voor een aantal opting-in sekswerkers wellicht wat verlichting brengen, maar die regeling wordt uitgevoerd door gemeenten met beleidsvrijheid om eigen keuzes te maken en geldt bovendien vanaf 1 januari 2021 waardoor de inkomstenderving van maart tot en met december 2020 niet wordt gedekt. Door deze situatie zien vrouwen als Sandra en Emma zich ‘gedwongen’ om illegaal hun werk uit te oefenen.

Daardoor verdwijnt de prostitutie uit het zicht van de overheid en de politie en is er geen toezicht meer op het welzijn van de mannen en vrouwen die klanten thuis bezoeken. De wijkagenten verdwijnen al uit de buurten en de politie op straat wordt momenteel al zwaar overbelast door alle coronamaatregelen, dus de extra ogen zijn weg. Het wordt dus tijd om na alle discussies echt iets te doen aan de positie van de opting-in sekswerkers in Nederland. Zij verdienen onze steun net als andere beroepen die de corona-eindstreep moeten halen.

Prof. dr. Josette Dijkhuizen, honorair hoogleraar Ondernemerschapsontwikkeling (Maastricht School of Management), initiatiefnemer van Stichting Krachtbedrijf, een ondernemersprogramma voor slachtoffers van huiselijk geweld en sekswerkers.

Deze opiniebijdrage kwam mede tot stand en wordt ondersteund door:

FNV Zelfstandigen
Verweij Jonker Instituut
Stichting Hulp en Opvang Prostitutie en mensenhandel (SHOP)
Brancheorganisatie Proud
Jan Struijs, voorzitter Nederlandse Politie Vakbond

Bron: Binnenlandsbestuur.nl

Vandaag internationale vrouwendag, wat doet de overheid aan de positie van de vergunde legale sekswerkster?

We zijn inmiddels in 2021 waarin sekswerk verder gaat als een vorm van slavenhandel waarbij de overheid alleen maar geld neemt via belasting van de sekswerksters via bijvoorbeeld de opting in wet, maar als enige groep in Nederland geen steun geeft aan de getroffen sekswerksters door de lock down.

Sterker nog een nieuwe prostitutiewet ligt deze week bij de 1e kamer waarin sekswerk verder gecriminaliseerd wordt en er zelfs een registratieplicht van sekswerkers wordt vastgelegd. Zoals men 80 jaar geleden ook deed bij een bepaalde bevolkingsgroep.

Op dit moment zijn er al meerdere zelfmoorden van sekswerkers bekend in Nederland door de combinatie van de verplichte lock down en uitblijven van financiele steun.

Ook verplaatst sekswerk meer en meer naar de illegale sector waar sekswerkers bloot staan aan pooiers, loverboys, verkeerde klanten (geen goede veiligheid), controlerende overheden met hoge boetes tot gevolg (nog meer schulden) en komen vergunde seksbedrijven in problemen voor bestaansrecht straks wat ook minder legale sekswerkplekken tot gevolg heeft, en nu al criminelen zich aanmelden bij exploitanten om hun vergunde bedrijven middels stromannen (om BIBOB wet te omzeilen) over te nemen.

CDA en CU willen ook nog een prostitutieverbod of regels die averechts werken op de positie van de sekswerker waardoor criminelen, pooiers meer macht kunnen krijgen en het illegale circuit nog meer zal toenemen.

Wanneer kijken overheden niet weg, maar wel realistisch naar dit probleem wat zij zelf veroorzaken?

Wanneer nemen politici hun verantwoording en komen op voor sekswerkers en seks exploitanten die legaal en vergund werken volgens de strenge regels, en helpen ze uit deze schrijnende situatie die alleen maar erger wordt?

Nederland wordt wakker! Slavenhandel is terug met de overheid als slavenhandelaar, registratie van sekswerkers is hun volgende stap, we gaan terug naar beschamende periodes in ons verleden waarvan we geleerd zouden hebben