Sekswerkers zijn slecht imago zat: ‘Liever een hoer naast me, dan een supermarkt’

Ze zijn het beu. In de beeldvorming zijn sekswerkers altijd óf slachtoffer van mensenhandel óf ‘happy hooker’. ,,Maar de meesten van ons zijn gewoon bezig hun dagelijks brood te verdienen.”

Iedere keer als Sabrina die ene foto weer ziet, komt de boosheid van toen boven. Het is een foto van acht jaar geleden, gemaakt in een van de woonbootjes aan het Zandpad, de bekende prostitutiezone in Utrecht. Groot in beeld: Sabrina’s bijna blote billen en de hoge laarzen eronder.

De foto (hieronder) is gemaakt op de dag van de gedwongen sluiting van het Zandpad. Die was voor Sabrina heel ingrijpend, omdat ze haar werkplek kwijtraakte: ,,Ik zette me in om in Utrecht een vrouwvriendelijke onderneming te starten: door sekswerkers voor sekswerkers. Maar we kregen geen vergunning.’’

De foto zou over de sluiting van het Zandpad moeten gaan, maar dat zie je nauwelijks. ,,Je ziet mijn billen en mijn laarzen.’’ Het Zandpad is sinds die tijd dicht. Sabrina – destijds haar werknaam – is ander werk gaan doen en volgt een studie.

Geen slachtoffer

Maar de foto blijft opduiken. Als anonieme, algemene illustratie bij verhalen over sekswerk. ,,Het meest kwalijke vind ik dat de foto soms bij een verhaal over mensenhandel staat’’, zegt ze. ,,Ik ben geen slachtoffer. Ik ben vrijwillig de prostitutie ingegaan en gedwongen gestopt door de gemeente. Het is dus omgekeerd.’’

Sekswerkers willen van hun eeuwige stigma af. Ze zijn niet alleen óf een slachtoffer van mensenhandel, uitgebuit door een pooier óf de happy hooker die haar droombaan beleeft. Ze zijn ook vele tinten grijs daartussen. Om dit aan de buitenwereld duidelijk te maken, ondernemen ze nu actie.

,,Voor veel escorts, webcammers of pornomakers is het gewoon werk. We zijn bezig ons dagelijks brood te verdienen”, zegt Yvette Luhrs, sekswerker, maker van de eerder dit jaar uitgezonden docuserie Ik word prostituee en oud-voorzitter van belangenvereniging Proud, voor wie in de erotische industrie werkt.

Luhrs is betrokken bij project Reimagining Sex Work, dat moet leiden tot een completer, meer divers beeld van sekswerkers bij het grote publiek. Onderdeel van dit project zijn werkgroepen waarin online van gedachten wordt gewisseld en fotoworkshops in Amsterdam, Utrecht en Tilburg waaraan journalisten, fotografen en sekswerkers meedoen.

Ze hopen zo onder meer te bereiken dat bij verhalen over sekswerk niet steeds dezelfde standaardfoto’s worden geplaatst. ,,Ze doen de breedte van het werk geen recht.”
Geweld

Het imago maakt het sekswerkers moeilijk en kan zelfs leiden tot geweld tegen hen, is de ervaring van Mariëlle, escort en mede-initiatiefnemer van het project. Zij wil niet met haar echte naam op deze site uit angst dat ze haar huurhuis uit moet.

,,Een voorbeeld? Ik heb al tien jaar last van een stalker die bij mijn buren brieven in de bus doet waarin staat dat er een illegaal prostitutiebedrijf in hun complex zit, dat daardoor hun woningprijs daalt en ziektes worden verspreid. Hij roept mensen op de woningbouwvereniging te bellen”, vertelt ze.

Verontwaardigd: ,,Maar ik werk niet thuis en het werk dat ik doe is legaal. Mensen denken dat het illegaal is, omdat er vaak zo over geschreven wordt.”

Extra vakantiegeld

Niemand weet precies hoeveel sekswerkers er in Nederland zijn. Er is een paar jaar geleden een schatting gemaakt dat 22.000 mensen structureel of af en toe aan prostitutie doen. Maar dan zijn er nog de webcammers, pornomakers, strippers, parenclubs en mensen die telefoonseks aanbieden.

,,Dat we het niet precies weten, komt óók door het slechte imago: mensen gebruiken een andere naam als ze werken en veranderen vaak van plek. Het is geen vak waar je heel open over bent”, weet Minke Dijkstra, antropoloog, actieonderzoeker en ook een van de initiatiefnemers van dit project. ,,En wanneer ben je sekswerker? Ook als je het alleen nu en dan doet voor wat extra vakantiegeld?”

Er zijn niet slechts één of twee soorten sekswerkers, is de boodschap van Mariëlle, Luhrs en Dijkstra. Dat beeld verdient nuancering. ,,Zie sekswerkers gewoon als mensen die werken”, zegt Luhrs. ,,Veel van ons hebben zelf de keuze gemaakt dit werk te gaan doen, omdat het op dat moment het beste paste. Is het dan een droombaan? De kassière bij Albert Heijn zal ook niet gedroomd hebben van dat werk.”

De kern van het imagoprobleem zit hem volgens de vrouwen in het taboe op seks en vrouwelijke seksualiteit. ,,Iedereen vindt iets van seks’’, stelt ze. ,,Maar dat jij je niet kunt voorstellen dat iemand aan betaalde seks doet, wil niet zeggen dat iedereen er zo over denkt.’’

Meer lezen

Utrechtse gemeenteraad: ‘Meer ruimte voor sekswerkers’

In de Utrechtse Jaffastraat zat tot 2013 een bordeel

UTRECHT – Een groot aantal partijen in de Utrechtse gemeenteraad wil dat er meer legale sekswerkplekken komen in de stad. Op dit moment zijn er zes zogenoemde vergunde plekken, de partijen vinden dat te weinig. Ook pleit de raad ervoor om de mogelijkheden voor sekswerkers die thuis werken te verruimen. Die wensen kwamen naar voren tijdens een debat over een voormalig bordeel aan de Utrechtse Jaffastraat.

Voor het uitoefenen van sekswerk is een vergunning van de gemeente nodig. Dat is dus bijvoorbeeld nodig voor een bordeel of een escortbureau. Utrecht kent op dit moment zes van dergelijke vergunde plekken, daarvan zijn er drie ook daadwerkelijk in bedrijf. De bekendste is club La Cloche op de Amsterdamsestraatweg. In het verleden zat er een soortgelijke club in de Jaffastraat, midden in een woonwijk, maar het bordeel sloot jaren geleden. Het college wil de bestemming van het pand wijzigen, het moet de bestemming ‘wonen’ krijgen. De raad steunt dat voorstel in grote meerderheid. Maar tegelijkertijd zijn er zorgen.

Groeiende stad
Rick van der Zweth van de PvdA verwoordt die het duidelijkst. Hij zegt dat de stad groeit, en daarmee ook de behoefte aan ruimte voor sekswerkers. Maar die extra ruimte komt er niet, de mogelijkheden nemen juist af, door het sluiten van de tippelzone en door de problemen rond de herstart van het Zandpad. Hij hekelt het verdwijnen van de tippelzone en benadrukt dat die plaats moest maken voor ‘te dure appartementen’.

Ook Student & Starter wil dat er meer ruimte komt voor sekswerkers. Tessa Sturkeboom vindt dat seks een onderdeel van onze samenleving is. Volgens haar moet je het beroep van sekswerker omarmen. Zij wil een nadrukkelijke erkenning van de gemeente dat sekswerk een legaal beroep is.

Thuiswerken
D66 pleit ook voor meer mogelijkheden. Ellen Bijsterbosch focust echter op de thuiswerkenden in de branche. Dat mag nu officieel niet, iemand die thuis klanten ontvangt wordt gelijkgesteld met een bordeelhouder. Een nagelstudio mag wel aan huis werken, stelt Bijsterbosch, maar een thuiswerkende prostituee mag dat niet. Ze schets het probleem dat als er sprake is van geweld dat de sekswerkers dan geen aangifte durven doen. Als uitkomt dat ze thuiswerken, riskeren ze een boete of een huisuitzetting.

Burgemeester Sharon Dijksma onderkent voor een groot deel de problemen die de raad schetst, maar toch vindt ze haar rol beperkt. De burgemeester geeft aan niet zelf actief op zoek te kunnen of willen gaan naar exploitanten van seksinrichtingen. Daarnaast geeft ze aan dat de afgelopen tien jaar er geen enkele aanvraag vanuit de branche is geweest voor het starten van een seksinrichting in de stad. De burgemeester zei tijdens het debat wel toe dat ze met de branche in gesprek wil over de wensen en behoeftes die er leven.

Gat in de begroting
Tegelijkertijd debatteerde de raad over het Nieuwe Zandpad. Wethouder Eelco Eerenberg heeft een voorstel om de hulpverlening bij de nieuwe prostitutiezone in te richten. Die plannen kunnen op veel steun rekenen. De VVD is kritisch op de financiering van het plan, in de begroting zit een gat van 70.000 euro. De PVV gaat een stap verder, die vindt dat het plan vooral voorsorteert op een ‘hele reeks nieuwe subsidieslurpers’.

Bron: https://www.dominaforum.nl/prostitutie-in-het-nieuws/utrechtse-gemeenteraad-meer-ruimte-voor-sekswerkers/

De redlightdistricts in Nederland, nu ook met plattegronden en reviews van raamdames

In Nederland zijn op dit moment in 8 steden/plaatsen diverse redlightdistricten. Dus gebieden waar vergunde raamprostitutie is toegestaan. In Amsterdam, Almelo, Den Haag, Eindhoven, Alkmaar, Deventer, Groningen en Leeuwarden zijn verschillende aantallen raambordelen. Daarnaast relatief dichtbij de grens in Belgie, is er in Antwerpen nog een groot redlightdistrict Het Schipperskwartier genaamd zie ook: https://www.citygirl.nl/node/11675

Amsterdam

Amsterdam heeft eigenlijk 3 raamgebieden; De Wallen (vooral wereldwijd bekend bij de toeristen), wat gelegen is nabij het Centraal Station in het oude centrum van Amsterdam. Het daarnaast gelegen Singelbied schuin achter Paleis op de Dame beginnend op de Spuistraat. En in Amsterdam Zuid de Ruysdaelkade wat een kleiner aantal ramen heeft, zie de plattegronden via https://www.citygirl.nl/node/11681.

Den Haag

Den Haag heeft momenteel nog 2 raamgebieden: de goedkopere straat qua instaptarief vanaf €35,00 de Doubletstraat en nabij NS Station Holland Spoor de Geleenstraat/Hunsestraat, zie voor beide gebieden de plattegronden via https://www.citygirl.nl/node/11662

Den Haag

Eindhoven heeft een net en kleiner raamgebied het Baekelandplein zie https://www.citygirl.nl/node/35 en in het hoge noorden een raamgebied in Groningen (https://www.citygirl.nl/node/11671) en Leeuwarden (https://www.citygirl.nl/node/11673) en in Noord-Holland boven Amsterdam nog een ingekrompen raamgebied in Alkmaar (https://www.citygirl.nl/node/30) in de volksmond de Achterdam genoemd. Plattegronden, info & reviews over sekswerksters in de volgende plaatsen vindt je tussen haakjes via de url link achter de plaats/stad: Doetinchem (https://www.citygirl.nl/node/34), Haarlem (https://www.citygirl.nl/node/37), Almelo (https://www.citygirl.nl/node/29), Deventer (https://www.citygirl.nl/node/33) en Nijmegen (https://www.citygirl.nl/node/40).

Groningen

In Utrecht waren tot 8 jaar geleden 2 raamgebieden, het beroemde Zandpad met woonbootjes in het water waarop de dames van plezier de klanten ontvingen en de Hardebollenstraat in het centrum van Utrecht. Echter deze zijn destijds op last van toenmalig Burgemeester Wolfsen gesloten. Er liggen wel enkele jaren nieuwe plannen bij de Gemeente Utrecht om naast het Zandpad op de wal nieuwe werkkamers met ramen voor sekswerkers te realiseren. In voorjaar 2022 wordt een besluit genomen door de Gemeente of een nieuwe partij als exploitant daar mag beginnen met het realiseren en exploiteren van nieuwe raamkamers.

In de loop van jaren zijn raambordelen vanuit een gedoogconstructie ontstaan. Later is er strenge wetgeving op toegepast zowel voor het verkrijgen van een exploitatievergunning als handhaven van de regels en controle op mistoestanden als mensenhandel en uitbuiting van sekswerksters. Per gemeente zijn er verschillende regels m.b.t. exploiteren van raamkamers als ook het huren van een raamkamer door een sekswerkster. Zo hanteert men bijvoorbeeld 2 leeftijdsgrenzen waaraan een sekswerkster minimaal aan moet voldoen, namelijk 18 en 21 jaar. Op dit moment zijn vooral Oost Europese dames met name Roemeense en wat Bulgaarse dames als sekswerksters werkzaam achter de ramen in Nederland. Daarnaast een divers aanbod qua nationaliteiten van Nederlands, Marokkaans, Surinaams, Zuid-Amerikaans, overige Europa en wereld. Ook is er een kleine groep shemales/ladyboys etc. actief achter de ramen. Gemeente en of zedenpolitie (team prostitutie & mensenhandel) handhaven de regels en hebben gesprekken met zowel de sekswerksters als exploitanten.

Qua werkkamers waarin de sekswerkster werkt en de klant ontvangen wordt is een grote diversiteit qua grootte, luxe en inventaris. Zo zijn er kamers met een kleine oppervlakte en klein bed en wastafel als ook riante kamers met bubbelbaden en of grote bedden en SM meubels en alles wat daar tussen zit.

Over de sekswerksters in redlight gebieden worden door klanten vaak reviews/recensies geschreven op prostitutie fora zoals https://www.citygirl.nl/node/28 om hun ervaring te delen met andere klanten.

Ook in Duitsland kent men raamprostitutie en heeft men ook zogenaamde laufhausen (grote flat achtige gebouwen waar je als klant etage voor etage bewandelt om dames achter het raam te kunnen bekijken en of te bezoeken).

Antwerpen

Burgemeester wil beruchte Chaussée d’Amour weg: “Ze noemen het folklore, ik vind het beschamend”

Jelle Engelbosch (N-VA), waarnemend burgemeester in Sint-Truiden, wil de Chaussée d’Amour laten verdwijnen. Samen met partijgenoot en schepen Jo François onderzoekt hij een plan om de bordelen te raken. “Zo kunnen we dit beschamende verhaal uitdoven.”

De Truiense N-VA is al jarenlang een forse tegenstander van de vele bordelen langs de Luikersteenweg, die de steenweg in de jaren 90 de bijnaam ‘Chaussée d’Amour’ opleverde. Tien jaar geleden pleitte Jelle Engelbosch er al voor om al die eroshuizen onder te brengen in één complex, gelegen op een industriezone. “Een vzw moet daarbij zorgen voor transparante huurovereenkomsten”, zei Engelbosch destijds. “We moeten zorgen dat de schietpartijen, afpersingen en brandstichtingen verleden tijd blijven.”

Twee jaar en twee dodelijke ongevallen later nam het stadsbestuur dat voorstel zelfs ernstig in overweging. Het schepencollege ging zelfs op prospectie in het Antwerpse Schipperskwartier, maar uiteindelijk bleef alles bij het oude.

Sjerp

In tussentijd is er veel veranderd. In 2019 trad N-VA voor het eerst toe tot de coalitie in Sint-Truiden. Engelbosch werd eerste schepen, Jo François kreeg onder meer lokale economie in z’n portefeuille. Nadat Veerle Heeren (tijdelijk) een stap opzij moest zetten na haar voortijdige vaccinatie, mocht Engelbosch zelfs de sjerp omgorden als waarnemend burgemeester.

De kaarten liggen dus ideaal voor de partij om de Chaussée d’Amour, de oude doorn in het oog, in de huidige vorm een halt toe te roepen. Want voor alle duidelijkheid: het standpunt van de N-VA is het voorbije decennium niet veranderd. “Volgens sommigen hoort de Chaussée d’Amour bij Sint-Truiden”, zegt Engelbosch. “Ze noemen het folklore, maar ik vind het vooral beschamend voor onze stad”, zegt Engelbosch. “Het sleept een verleden met zich mee van brandstichting en vrouwenhandel. Veel nostalgie is daar voor mij niet aan. Voor alle duidelijkheid: ik heb niets tegen prostitutie op zich, maar wel tegen de manier waarop het op de Chaussée d’Amour gebeurt.”

Uitdoofscenario

Daarom maken Engelbosch en François werk van een uitdoofscenario. Momenteel laten ze onderzoeken of de stad de onroerende voorheffing voor die bars fors kan en mag verhogen. “We willen die belasting zelfs maal tien doen”, zegt Engelbosch onomwonden. “Door die enorm hoge taks hopen we het houden van zo’n bordeel te ontraden, zodat het verhaal op termijn eindigt.” Het is voor Engelbosch de meest voor de hand liggende maatregel om dat uitdoofscenario te realiseren. “We dachten er ook aan om bijvoorbeeld de vergunning van die bars af te nemen wanneer zo’n pand jarenlang leeg staat of na een bepaald aantal GAS-boetes. Het probleem is echter dat er niet zoiets bestaat als een vergunning voor een bordeel. Het enige wat die bars hebben, is een tapvergunning.”

De onroerende voorheffing is een jaarlijkse geïndexeerde belasting op het kadastraal inkomen (KI) van onroerende goederen (gronden, gebouwen, materieel en outillage in bedrijven). Ze bestaat uit een basisheffing voor de Vlaamse overheid, aangevuld met opcentiemen voor de provincie en de gemeente waar het onroerend goed ligt. Die gemeentelijke opcentiemen wegen het zwaarst door bij de berekening van het totale bedrag. Sinds 2019 mogen gemeenten die opcentiemen differentiëren. Dat betekent dat ze de onroerende voorheffing in een bepaalde wijk of buurt goedkoper kunnen maken, om mensen aan te moedigen zich daar te vestigen. Gemeenten moeten daarvoor wel de goedkeuring krijgen van de Vlaamse Belastingdienst én de gouverneur of het Agentschap Binnenlands Bestuur.

Meer lezen

Wil je over iedere dame van plezier reviews/recensies kunnen schrijven? Dat kan op het grootste prostitutieforum Citygirl.nl

Wat biedt www.citygirl.nl jou als kijker of gebruiker?

* reviews/recensies netjes ordelijk per werkgebied en prostitutie soort gerangschikt
* geen ingewikkelde of niet werkende recensieformulier
* fijne sfeer van leden onder elkaar, geen egostrijdjes van leden of moderatoren
* advertentieruimte in de vorm van banners, advertorials voor prostitutie gerelateerde ondernemers
* een succesvol snelgroeiend platform
* geen restricties in corona lockdown tijd of verkeerd uitgelegde en dus onterechte privacy regelwetgeving
* gemakkelijk snel met eigen account aan de slag
* vrij toegankelijk voor iedereen (geen account nodig om alles te kunnen lezen)
* lage advertentie tarieven (extra marketing pakketten op maat bespreekbaar)
* samenwerking met partijen uit de prostitutiebranche die voor het belang van de sekswerkster opkomen in plaats van ze uit te buiten met o.a.absurd hoge advertentieprijzen of prijsverhogingen in credits/updates
* samenwerkend met de grootste prostitutie blogs in Nederland en België
* laagdrempelige site, je hebt binnen een minuut je recensie of tekst posting online

Wil jij deel uitmaken van dit snel groeiende prostitutie forum? Kijk dan snel op www.citygirl.nl! En vertel het rond aan andere liefhebbers van prostitutie!

Zorgen over ‘schaarste’ aan legale seksclubs in Utrecht: ‘Het wordt sekswerkers lastig gemaakt’

Privéhuis La Cloche aan de Amsterdamsestraat is één van de drie seksbedrijven die Utrecht momenteel telt. © Angeliek de Jonge

Een groot deel van de Utrechtse gemeenteraad maakt zich zorgen over de afname van het aantal legale seksbedrijven in de stad. Nu de tippelzone is gesloten, het Nieuwe Zandpad er nog niet is én het bordeel aan de Jaffastraat voorgoed verleden tijd is, willen GroenLinks, D66, de PvdA en Student & Starter dat de burgemeester kijkt naar hoe ze het aantal seksbedrijven kan uitbreiden.

Op dit moment zijn er in Utrecht drie seksbedrijven (2 privéclubs en 1 erotische massagesalon). Volgens de lokale regels mogen er in Utrecht maximaal 6 seksinrichtingen zijn als bordelen, privéhuizen en erotische massagesalons. Dat betekent dat er nu nog ruimte is voor drie nieuwe seksinrichtingen. Maar hiervoor is echter ook een pand nodig met de juiste bestemming en daar is er nog maar één van die ongebruikt is. Voor de andere twee zou – als er een aanvraag zou komen – er nog een pand met die bestemming gevonden moeten worden.

Directe aanleiding voor de zorgen van de partijen is dat bij een pand aan de Jaffastraat – onlangs die bestemming seksinrichting is geschrapt. Op het adres, waar jarenlang het bordeel zat van sekskoning Jan Bik, mag alleen nog worden gewoond. De club werd in 2013 gesloten omdat Bik werd verdacht van fraude en witwassen. Door de veranderende samenstelling van de wijk de afgelopen jaren – veel gezinnen met jonge kinderen – is de Jaffastraat volgens de gemeente minder geschikt geworden voor de hernieuwde vestiging van een seksinrichting.

Een alternatief

De partijen zijn het er misschien wel mee eens dat de tussenwoning in de woonwijk niet de beste plek meer is, maar maken zich nu wel grote zorgen omdat er niet een alternatieve plek is aangewezen waar het dan wél mag. ,,Sekswerk is een legaal beroep en zij hebben ook recht op plek in de samenleving,’’ zegt fractievoorzitter Tessa Sturkenboom van Student & Starter, die het initiatief nam om het onderwerp na de zomer met de burgemeester te bespreken. ,,Het wordt hen op deze manier lastig gemaakt. Als je iets weghaalt, biedt dan ook een alternatief.’’

Ook GroenLinks, de grootste (coalitie)partij in de raad heeft haar zorgen. ,,Wat ons betreft zul je – als je een locatie waar legaal sekswerk mogelijk is, weghaalt – elders ruimte bij moeten maken,’’ zegt partijleider Heleen de Boer. ,,We willen daarom van het college van burgemeester en wethouders weten waar mogelijkheden zijn voor het toevoegen van sekswerklocaties voor clubs.’’ De Boer doelt op locaties die losstaan van de mogelijke terugkeer van de raamprostitutie van het Nieuwe Zandpad in Overvecht.

Vrouwen in beeld houden

Daarnaast zit ook PvdA-raadslid Hester Assen met vragen. ,,Eerder dit jaar werd al de tippelzone gesloten zonder alternatief. Veel hulpverleners zeggen dat wanneer sekswerkers hun beroep legaal kunnen uitvoeren, dit ook de manier is om vrouwen in beeld te houden. Veel vindt er nu waarschijnlijk buiten het zicht plaats en dat wil je ook niet. Nu zijn de plekken voor legaal sekswerk echt schaars. Ik wil me door de burgemeester ook laten informeren. Wat maakt nu bijvoorbeeld dat zich na 2013 geen partij meer heeft gemeld die op de Jaffastraat een bordeel zou willen beginnen? Is dat omdat er geen vraag naar is, of wel, maar niet op die manier?’’

Een woordvoerder van burgemeester Sharon Dijksma laat weten dat er de afgelopen 10 jaar geen aanvragen bij de gemeente zijn ingediend voor een nieuwe seksinrichting of escortbedrijf. ,,Dit beeld wordt herkend in de G4 en sluit aan bij het landelijke beeld van de vergunde sector.’’ Dijksma gaat op 2 september met de partijen in debat over het onderwerp.

bron: https://www.ad.nl/utrecht/zorgen-over-schaarste-aan-legale-seksclubs-in-utrecht-het-wordt-sekswerkers-lastig-gemaakt~a92ba665/

Op pad met het team tegen illegale prostitutie van Tilburg: ‘Een beetje vreemd, Ray. Krijg je heel veel vrouwen over de vloer?’

TILBURG – Bruin uitgeslagen matrassen, rolkoffers vol condooms en bijna altijd die keukenrol of doos vochtige doekjes naast het bed. Het team dat sinds een half jaar illegale prostitutie in Tilburg opspoort, kijkt nergens meer van op. ,,Overlast van blaffende honden durven mensen wel te melden, illegale prostitutie vaak niet.”

Als Ray even woedend wordt tijdens een controle op illegale prostitutie bij hem in de woning, vertrekt de Tilburgse toezichthouder Sophie – tegenover hem – geen spier. Hij is boos dat ze zijn vriendin een sekswerker noemt. ,,Nee mevrouw, dat is mijn dushi, mijn schatje.”

Ray heeft een dikke goudkleurige schakelketting om, met in zijn gebit twee bijpassende tanden. Sheila, zijn dushi, zit in een heel kort rokje op de bank.

In een aquarium moeten de goudvissen het stellen met troebel water, speelgoed ligt stof te happen, aangekoekte pannen in de keuken. Een verdieping hoger staan een keukenrol, natte doekjes en babylotion naast een bedje.

Het is vandaag de werkplek van Sheila, Dominicaans van origine, enkel in het bezit van een Italiaanse ID-kaart en het Nederlands niet machtig. Sophie: ,,Wij vinden het aannemelijk dat hier prostitutie plaatsvindt.” Ray met harde stem: ,,Mijn vrouw is geen kech (hoer – red.) Je weet niks, mevrouw.”

Sophie: ,,Meneer, ik ga uitleggen wat er nu gaat gebeuren. U krijgt een brief thuis waarin staat wat wij constateerden. Als we hier nog één keer terug moeten komen, en we weer het vermoeden van prostitutie hebben, kost u dat 5.000 euro.” Ray blijft ontkennen: ,,Ik vind deze vrouw gewoon gezellig.”

Meer lezen

Opinie: ‘De stad verdient een rosse buurt om trots op te zijn, geen smoezelig bordeel’

Als er toch een erotisch centrum moet komen, dan graag een van hoge kwaliteit. Geen Las Vegas aan het IJ, maar een sexy en chique uitgaanszone, betogen Linda Duits en Jennifer Hopelezz.

In plaats van een Las Vegas aan het IJ zien Linda Duits en Jennifer Hopelezz veel liever een soort Moulin Rouge verrijzen.Beeld AFP

De gemeente wil sekswerkers wegmoffelen. De raamprostitutie op de Wallen is haar al jaren een doorn in het oog, de oude binnenstad zou door kwaliteitstoeristen bezocht moeten worden in plaats van door Britse lads die komen blowen en comazuipen.

Omdat prostitutie nu eenmaal bij het leven en dus ook bij onze stad hoort, wil burgemeester Halsema een erotisch centrum optuigen als alternatief voor de ramen. Voor advies daarover heeft ze vooralsnog alleen bij marktpartijen aangeklopt. Dat is jammer, want wat weten banken nou van seks?

Site, een bureau voor gebieds- en conceptontwikkeling, voerde deze marktverkenning uit. Zij spraken met ambtelijk vertegenwoordigers, beleggers en vastgoedadviseurs. Naast twee exploitanten en een vertegenwoordiger van sekswerkers waren er geen mensen betrokken die daadwerkelijk verstand hebben van seks.

Het resultaat stemt somber. Uit het rapport spreekt een grote afkeer van prostitutie. De betrokken partijen zijn huiverig geld te steken in een sector die ze als crimineel en verwerpelijk beschouwen. Beter praat de gemeente met exploitanten van stripclubs en gokhallen, luidt daarom een van de adviezen.

Verstopt op een industrieterrein

Wat je dan krijgt is verdoezeld gebied voor een bezoedeld beroep, ergens verstopt op een industrieterrein. Het roept de vraag op wat de gemeente nu eigenlijk wil. Draait het alleen om het apart zetten van ongewenste sujetten (de klant en de verkoper) in navolging van andere prostitutiezones in steden als Hamburg? Waarom niet daadwerkelijk vernieuwen en een gebied ontwikkelen dat de wereld eraan herinnert dat Amsterdam voorloper is op het gebied van seksuele vrijheid en emancipatie?

De Wallen waren ooit een seksuele vrijplaats. Niet alleen voor sekswerkers, maar ook voor mensen die vanwege hun geaardheid werden gemarginaliseerd. Zo startte de openlijk lesbische Bet van Beeren in 1927 het nog steeds bestaande Café ’t Mandje op de Zeedijk, een van de eerste plekken waar lhbtq’s hun identiteit niet hoefden te verbergen. De stad koestert dit symbool van vrijheid zo zeer dat in het Amsterdam Museum een replica staat.

Vroeger was de Warmoesstraat het kloppend hart van de leerscene, een gay subcultuur die in de jaren vijftig ontstond. Je vond er leatherbars zoals Argos, geopend in 1965 en gesloten in 2015, en fetisjwinkels zoals Mr. B. Van die cultuur is nauwelijks meer iets terug te zien in de straat: gesneuveld door heteroseksueel massatoerisme. Mr. B verhuisde in 2019 naar de Prinsengracht, onder andere omdat de klanten last hadden van de starende en spottende toeristen.

Wij zien een erotisch centrum voor ons dat recht doet aan de geschiedenis van het gebied waarvoor ze een alternatief moeten zijn. Geen Las Vegas aan het IJ maar de Moulin Rouge uit de gelijknamige film. Een plek waar kunstenaars, artiesten en courtisanes elkaar ontmoeten, een plek waar seksualiteit op een positieve manier beleefd wordt.

Inspelen op de populariteit van drag

Meer lezen

Illegaal sekshuis in Almelo zit op slot, nu wil Beter Wonen zijn huis weer terug

Illegale prostitutie, de burgemeester van Almelo moet er niks van hebben en hanteert een zerotolerancebeleid. Medio juni sloot hij daarom een woning aan de Kroosstraat. De rechter komt Beter Wonen tegemoet in de eis van de woningstichting om het huis te ontruimen zodat er nieuwe bewoners in kunnen en dit hoofdstuk kan worden afgesloten.

Het is een rijtjeshuis, gesitueerd midden in een lang aaneengeschakeld woonblok. Aan de overkant bevinden zich een paar winkels. Het is de bekende, volkse entourage van de Kroosstraat, in het hart van De Riet. In deze wijk wonen en leven veel mensen. In die sfeer hoort geen woning waar betaalde seks wordt aangeboden.

Aan die praktijken zijn op vrijdag 18 juni ook een einde gekomen. Bij een politiecontrole werden drie Bulgaarse vrouwen aangetroffen.

Een van hen bevestigde dat sprake was van een seksafspraak. Bovendien werden diverse ‘prostitutie-gerelateerde artikelen’ aangetroffen. Zo staat in de officiële rapportages. Voor burgemeester Arjen Gerritsen aanleiding om het pand voor drie maanden op slot te doen.

Snel ontbinden en ontruimen

Maar daarmee is voor Beter Wonen het probleem niet opgelost. De woningstichting wil niets liever dan een snelle ontbinding van het huurcontract en ontruiming van het pand zodat de corporatie nieuwe bewoners blij kan maken met een huis. En ook de maandelijkse huur weer kan worden geïnd.

Maar in dat soort kwesties is regelmaat de gang naar de rechter nodig. Ook in het geval van de Kroosstraat waar de huurder in kwestie niet meewerkt en van de radar lijkt te zijn verdwenen. En dus wordt de bewindvoerder van de man gedagvaard. Beschermingsbewind Oost Nederland was donderdag bij de zitting vertegenwoordigd door Bert Tip. Hij moest erkennen niet te weten waar de betrokken huurder zich bevindt: „Ik heb geen idee waar hij nu woont”, aldus Tip, die recent ook geen contact heeft gehad met de man.

Huurder werkt niet mee

Volgens de bewindvoerder heeft de huurder de woning tijdelijk ‘uitgeleend’ aan een andere persoon die de prostituees zou hebben uitgenodigd. De huur is tot en met juni, dus ook na de sluiting, wel voldaan. Maar er liggen nog spullen van de man, die niet schriftelijk wil bevestigen dat hij uiterlijk 20 september (de dag waarop de sluitingstermijn van de burgemeester afloopt) de woning leeg oplevert aan Beter Wonen.

Statement tegen illegale prostitutie

Daarom is een procedure onvermijdelijk, benadrukt Beter Wonen. De corporatie eist bovendien dat de financiële schade door derving van huurinkomsten worden vergoed. De woningstichting verwijt de huurder ernstige tekortkomingen in de naleving van zijn plichten door in de woning een bedrijfsmatige seksinrichting te exploiteren. „Beter Wonen wil dit niet”, maakte advocaat René Rorink namens de corporatie duidelijk. „We steunen de burgemeester in zijn duidelijk statement dat illegale prostitutie niet kan.”

Rechter Ulbe van Houten wilde wel zeggen hij, vooruitlopend op het officiële vonnis, het ontruimingsverzoek van Beter Wonen steunt. Bewindvoerder Tip valt volgens de rechter niets te verwijten: „U heeft uw cliënt ook niet aan een touwtje.”

Bron: AD.nl

Rosanna (48) is de baas van het nieuwe sekshuis El Amor in Almelo: ‘Noem me geen pooier, ik ben ondernemer’

ALMELO – El Amor aan de Markstraat 13 in Almelo. Inderdaad: de plek voor een opwindende massage, een knuffel, geslachtsgemeenschap of gewoon een praatje. Met een sekswerker, dat wel. Aan het roer staat Rosanna Ramirez. „Ik let goed op dat ik geen verkeerde mensen over de vloer krijg.”

De exacte datum voor de heropening van de seksinrichting is nog even onduidelijk, omdat de aanvraag voor een exploitatievergunning nog in behandeling is. Zegt een woordvoerder van de gemeente Almelo. Het verkrijgen van zo’n vergunning is steeds voor een periode van maximaal drie jaar. En zo’n aanvraag is niet zo gefikst. De aanvrager moet aan de nodige voorwaarden voldoen, inclusief een zogenoemd Bibob-onderzoek naar eventueel criminele activiteiten. Ook de lijst met eisen voor het bedrijf is lang.

Grote poster aan het raam

Maar Rosanna Ramirez (48) is niet bang dat de vergunning wordt afgewezen. Ze heeft afgelopen week al een grote poster aan één van de ramen van het witte pand bevestigd, waarop onder meer de openingstijden staan. En in het gesprek met haar benadrukt Ramirez dat ze ‘geen problemen wil’.

Wel schrok Ramirez zich rot toen ze voor de eerste keer over de drempel stapte van het pand aan de Markstraat 13. Het gebouw was volledig leeggehaald door de laatste gebruikers, zelfs het toilet was weg. Ze besloot ondanks het vooruitzicht van een langdurige opknapbeurt toch de gok te wagen en het pand te huren. De herinrichting van de twaalf beschikbare kamers voor de verhuur aan prostituees werd de afgelopen maanden voortvarend aangepakt. „Het was zwaar”, zegt ze. „Ik was zo moe na al het werk. Alles in m’n lijf kraakte.”

Afwimpelen

De in de Dominicaanse Republiek geboren en getogen Rosanna Ramirez was al eens gepolst door pandeigenaar Vincent Schutte om in Almelo leiding te geven aan een prostitutiebedrijf. De eerste keer wimpelde ze het aanbod af, want ze werkte op dat moment met veel plezier in een vergelijkbare onderneming in de rosse buurt van het Friese Heerenveen. Aan de Munninkstraat, een straat die in Heerenveen beter bekend staat als de ‘Frunniksteeg’.

Ze was bedrijfsleidster van Club 88 en Club 89, met in totaal 23 kamers, waar dames van lichte zeden van diverse nationaliteiten werkzaam waren. Ze sprak al Spaans, Nederlands en Engels, maar van de ‘meisjes’ leerde ze bovendien een Portugees en Roemeens: „En ik spreek na 25 jaar in Heerenveen ook Fries, natuurlijk.” Maar nadat beide clubs de deuren sloten, zat Ramirez zonder werk. „Een nare tijd, ik moest ook terug naar de Dominicaanse Republiek omdat mijn moeder en eerste echtgenoot kort na elkaar overleden. Bij terugkeer naar Nederland vroeg Vincent mij wederom. En zo ben ik in Almelo terechtgekomen.”

Geen gekke dingen

Ze huurt Marktstraat 13 van Schutte. En op haar beurt verhuurt zij de twaalf kamers aan dames die er hun klanten ontvangen. Ramirez ziet erop toe dat er geen gekke dingen gebeuren en dat de sekswerkers veilig zijn. „Rare figuren komen er niet in”, zegt ze met klem. En ook voor de vrouwen die in Marktstraat 13 aan de slag willen zijn er regels: géén drugs, géén alcohol en ook geen vriendjes over de vloer. Ramirez: „Ik wil de dingen doen zoals ze horen. Ik wil geen problemen. Toen ik in Heerenveen werkte, had ik ook nooit, nooit, nooit problemen!”

Ouder dan 21 jaar

Vrouwen die een ruimte willen huren moeten ouder zijn dan 21 jaar. Ramirez: „Alles moet in orde zijn. Om hen te helpen met de administratie ben ik bezig met iemand. Zelf maak ik ook gebruik van een boekhouder, want ik betaal netjes mijn belasting.” Ze begrijpt dat niet iedereen blij is met de komst van een nieuw seksbedrijf in de buurt, want in het verleden was er overlast. Bijvoorbeeld van lieden die op de ramen klopten van buurtbewoners. Ook was er veel aanloop in de late uurtjes. Daarover stelde het raadslid Willem Loupatty (VVD) eerder dit jaar ook vragen aan het college. Hij vreest dat de leefbaarheid en veiligheid in het geding zijn. Maar B en W zeiden dat een prostitutiebedrijf op die locatie mag.

Overlast voorkomen

Rosanna Ramirez hoopt straks waar te maken dat El Amor niet voor overlast in de buurt zorgt. „Veel mensen hebben ook een verkeerd beeld van onze branche”, zegt ze. „Een beeld van criminaliteit en uitbuiting, maar daar houd ik me verre van. Als ze tegen mij zeggen dat ik een pooier ben, dan zeg ik: ‘Pardon? Ik ben een ondernemer!’ En ik let goed op dat ik geen verkeerde mensen over de vloer krijg.”

Een markt voor het bedrijf lijkt er in Almelo zeker te zijn. Want tijdens de renovatie van het pand kwam het regelmatig voor dat potentiële klanten binnenkwamen. ‘We zijn nog niet open, nog even geduld beste heren’, zei Ramirez dan.

bron: https://www.dominaforum.nl/prostitutie-in-het-nieuws/rosanna-48-is-de-baas-van-het-nieuwe-sekshuis-el-amor-in-almelo-noem-me-geen-pooier-ik-ben-ondernemer/