Mark Rutte over sekswerk in openingsplan: “In stap 2 is voorzien dat zij weer aan de slag kunnen”

Mark Rutte meldde tijdens het coronadebat dat sekswerk, dat nu niet apart vermeld wordt in het openingsplan, tijdens stap 2 weer mag starten. De planning van stap 2 is nu 11 mei. Of stap 2 daadwerkelijk op die datum zal zijn is nog afwachten, maar in ieder geval meld Rutte dat heropening van sekswerk “vrij vroeg in het openingsplan” zit. 

Tijdens het gesprek dat Sylvana Simons (BIJ1) met de demissionaire minister-president had over de financiële situatie van sekswerkers, die veelal buiten alle compensaties vallen, zei Rutte dat sekswerkers vrij snel weer kunnen starten: “In stap 2 van het openingsplan is voorzien dat zij weer aan de slag kunnen; uiteraard pas als stap 2 aan de orde is, maar dat is weer vrij vroeg in het openingsplan.”

In hoeverre het openingsplan daadwerkelijk gevolgd gaat worden is maar de vraag natuurlijk, vele plannen en routekaarten werden uiteindelijk niet opgevolgd. Dat sekswerk niet staat vermeld in het openingsplan, betekent dus niet dat ze vergeten worden blijkt nu uit deze uitspraak. Of 11 mei daadwerkelijk het moment wordt dat stap 2 in werking gaat is dus afwachten, maar het klinkt in ieder geval aannemelijk dat sekswerkers niet hoeven te wachten tot de laatste stap en dus relatief snel weer mogen starten.

BIJ1 spreekt tijdens corona-debat over sekswerkers met Mark Rutte. En ze heeft een verzoek aan sekswerkers

Sylvana Simons, lijstrekker van BIJ1, heeft bij het corona-debat op 15 april gesproken met demissionair Minister-President Mark Rutte over de financiële situatie van sekswerkers. Rutte houd in eerste instantie vol dat er wel middelen zijn voor sekswerkers, maar staat open om te kijken naar signalen die Simons heeft ontvangen dat de praktijk anders is. Simons doet op Twitter een verzoek naar sekswerkers.

Sylvana Simons vraagt tijdens vergadering in de Tweede Kamer: “Ik zou de heer Rutte willen vragen naar een groep ondernemers die eigenlijk al een jaar niet aan het werk kan. Die groep heeft geen enkele compensatie ontvangen en dan heb ik het dus over de sekswerkers. Ik ben ontzettend benieuwd waarom die nog niet aan de orde zijn geweest. Is de minister-president van het demissionaire kabinet zich ervan bewust dat dit beleid tot gevaarlijke situaties leidt en dat mensen letterlijk omvallen?”

Mark Rutte antwoord hierop uitgebreid dat er wel verschillende mogelijkheden zouden moeten zijn waar sekswerkers gebruik van kunnen maken om het inkomensverlies op te vangen. Sylvana Simons betwist dat: “Het antwoord komt mij heel bekend voor. Dit zijn de regels. Die zijn ook online terug te vinden. Maar de praktijk is toch anders. Op de een of andere manier moeten we toch naar een situatie toe waarin al deze regels, die op papier heel mooi klinken, daadwerkelijk werken, ook voor sekswerkers. Ik ben toch wel op zoek naar een uitleg hoe het kan dat deze groep zelf zegt dat ze niet in aanmerking komen voor de Tozo, en dat ze aan zo veel verplichtingen moeten voldoen voor die opting-in.”

“Het werkt allemaal niet. Dat is een papieren probleem, maar het betekent in de praktijk wel dat er mensen zijn die failliet gaan, hun huis uit moeten. Er zijn hier en daar zelfs mensen die het zo niet meer zien zitten dat zij het eigen leven nemen. Dat de regels bedacht zijn, daar ben ik heel blij mee, maar op de een of andere manier werken ze niet in de praktijk. Daar moeten we toch een oplossing voor vinden.”

Rutte wil meer weten, Simons vraagt daarom op Twitter om informatie van sekswerkers

Minister Rutte wil meer weten over de situatie: “Mag ik mevrouw Simons vragen om die signalen ook even aan mij door te geven? Ik denk dat ik die dan doorspeel naar Wouter Koolmees, om daarnaar te kijken, maar misschien kunnen die signalen via mij, via Algemene Zaken. In stap 2 van het openingsplan is voorzien dat zij weer aan de slag kunnen; uiteraard pas als stap 2 aan de orde is, maar dat is weer vrij vroeg in het openingsplan.”

Op basis van dit gesprek heeft Sylvana Simons op Twitter opgeroepen aan sekswerkers om hierover met haar in contact te treden. In onderstaande tweet zie je hoe je dat kan doen, haar mailadres is .

Wel vermeld in sluitingsplannen, niet vermeld in openingsplan. Sekswerkers tasten in het duister.

De contactberoepen mochten op 3 maart weer beginnen. Alleen sekswerkers waren uitgezonderd. In het nieuwe ‘Openingsplan’ wordt met geen woord gerept over sekswerk. Waarom wordt deze branche wel specifiek vermeld bij sluiting, maar wordt er met geen woord gerept over opening? 

We hebben er ondertussen al velen gehad. Dinsdagavonden waarbij de demissionaire ministers Mark Rutte en Hugo de Jonge ons vertellen wat de volgende stappen zijn in de corona-aanpak. Meer maatregelen, minder maatregelen. Wat mag open, wat moet dicht. Dinsdag 13 april was er weer eentje. Nu het vaccinatieprogramma loopt, is er een openingsplan gemaakt. Daarin wordt in specifieke stappen vermeld wanneer bepaalde branches weer open mogen. De hogescholen, winkels, horeca, culturele instellingen. Er is nu een indicatie wanneer ze weer mogen starten en op welke manier. Contactberoepen worden er niet in vermeld, want die zijn al open. Toch?

Sekswerk wel in sluitingsplannen, niet in openingsplannen

Behalve dat ene contactberoep dan, sekswerk. Daar wordt niks over vermeld. Wordt het over het hoofd gezien? Wordt het bewust verzwegen? Het blijft bij die welgeteld drie zinnetjes die al weken online staan waarin staat vermeld dat sekswerkers niet aan het werk kunnen als enige uitzondering. Bij sluiting weten ze sekswerk wel te vermelden. Maar bij opening wordt er zo hard mogelijk geprobeerd om er vooral niet over te praten.

De sekswerkers tasten in het duister. Betekent dit dat sekswerk-locaties pas weer open gaan in de laatste stap waarin alle maatregelen worden opgeheven? Pas wanneer de 1,5 meter afstand en mondkapjes vervallen, mag er sekswerk plaats vinden? Terwijl in juni al 50 mensen samen mogen komen, mag één op één sekswerk met allerlei hygiëne protocollen niet? Terwijl in mei er al voor een gedeelte voetbalfans mogen hossen in een stadion, mogen sekswerkers met hun gedesinfecteerde handen niet aan een met condoom omhulde pik zitten?

We herhalen het nog maar eens: Uitzonderen van sekswerk is een politieke keuze. De medisch experts van het OMT hebben geen onderscheid gemaakt tussen het ene of andere contactberoep.

Seksbranche Amsterdam stapt naar rechter

De seksbranche stapt naar de rechter, nu een eerder verstuurde brandbrief naar de overheid om seksinstellingen weer te openen en sekswerkers weer aan het werk te laten, helemaal niks opleverde.

Het zit de branche dwars dat sekswerkers thuiszitten en peeskamers en seksclubs dichtblijven, terwijl alle andere contactberoepen als schoonheidsspecialisten, masseurs en kappers al weer weken actief zijn. In antwoord op de brandbrief, die de branche op 26 maart verstuurde, laat het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport weten dat het te maken heeft „met de aard van de werkzaamheden en het gegeven dat het niet goed mogelijk is voorwaarden te hanteren die wel voor andere contactberoepen zijn gesteld.”

Het ministerie meent dat de registratie van klantgegevens, ten behoeve van het bron- en contactonderzoek, reserveringsplicht, gezondheidscheck en mondkapjesplicht veel moeilijker uitvoerbaar zijn voor de seksbranche dan voor de andere contactberoepen. „Gezien deze bijzondere aard van de werkzaamheden, de epidemiologische situatie en het beleid om voorzichtig, stap voor stap, te versoepelen, is er op dit moment niet voor gekozen om sekswerk weer mogelijk te maken”, valt te lezen in het antwoord van het ministerie.

De Vereniging Samenwerkend Overleg Raamexploitanten (S.O.R.) en de Stichting De Rode Paraplu stappen met een hele rits belangenverenneigingen en ondernemersverenigingen, die veelal rondom de Amsterdamse Wallen actief zijn, zo snel mogelijk naar de rechter voor een kort geding.

Niet alleen de ongelijke behandeling stoort de seksbranche, maar ondernemers maken zich ook grote zorgen om het lot van de sekswerkers. Zij werken in veel gevallen stiekem door via internet. Afspraken met klanten verplaatsen zich nu naar de huiselijke omgeving en dit heeft al meerdere keren geleid tot zeer gevaarlijke situaties als mishandeling, beroving en gijzeling. „De nood van de klanten is niet veranderd en de financiële positie van de meeste sekswerkers is hopeloos”, legt een ondernemer uit.

Bron: Telegraaf.nl

Lisette (30) mist haar seksafspraakjes elke dag: ‘Het is een uitlaatklep’

Maanden geen seks, aanraking of intimiteit. De lockdown begint haar tol te eisen bij de klanten van sekswerkster Lisette (30) uit Breda. Ze mag vanwege de coronaregels geen afspraakjes maken. “Juist nu het zo belangrijk is om even alles te vergeten en op te gaan in het moment, is het ontzettend moeilijk vol te houden”, weet ze zelf als geen ander.

Lisette werkt al ruim tien jaar als escort. De Bredase noemde zich eerst Lisa maar dat begon haar steeds meer tegen te staan. Ze heeft er onlangs afscheid van genomen. Haar openheid heeft ervoor gezorgd dat ze de afgelopen jaren een behoorlijk diverse klantenkring heeft opgebouwd. “Mensen met of zonder seksuele ervaring, mannen, vrouwen, stelletjes en non binair. Ze weten dat ze bij mij echt persoonlijke aandacht krijgen.”

Dat geldt ook voor haar klanten met een beperking. “Het is vaak lastig vast te pinnen waar het vermaak ophoudt en de zorg begint. Intimiteit, zowel fysiek als lichamelijk, is van waanzinnig belang voor het levensgeluk.” Liever ziet ze daarom, dat dit aspect van haar werk als een medisch contactberoep wordt gezien.

“De standjes zijn soms wat ingewikkelder.”

“Ik heb het idee dat het minder in de taboesfeer ligt dan regulier sekswerk. Als ik mensen vertel dat ik ook date met mensen in een rolstoel, slaat de bewondering toe. Dat het nobel is om dat met hen te willen doen. Dat is natuurlijk gek. Het werk is in niet anders, behalve dat de standjes soms wat ingewikkelder zijn en je soms zorgtaken moet verrichten.”

Hoe langer de lockdown duurt, hoe meer verzoeken ze krijgt of ze toch echt niet kan. Maar tóch een afspraakje maken doet ze niet. “Die groeiende behoefte aan intimiteit snap ik wel. Stress en een onvoorspelbare situatie zonder geborgenheid en fysiek contact kan heel zwaar zijn. Seks is ook een uitlaatklep.”

“Veel sekswerkers hebben geen spaarpotje.”

Volgens Lisette zijn er ook collega’s die noodgedwongen wél illegaal afspraakjes maken. “Veel sekswerkers hebben geen spaarpotje en geen toegang tot overheidssteun.” Ze kunnen voor steun wel terecht bij de Brabantse klankbordgroep Seksworks, een groep die bestaat uit (ex-)sekswerkers.

Doorwerken brengt weliswaar risico’s met zich mee, maar aan de andere kant kunnen eenzame mensen bij hen terecht. “Dat vind ik ergens ook wel weer een fijn idee.” Ook een aantal van haar klanten van haar zijn inmiddels uitgeweken naar sekswerkers die wel doorwerken: “Niet omdat ze lak aan de regels hebben, maar omdat ze vaak geen andere mogelijkheid zien.”

De Bredase vindt dat ze prima zou kunnen werken volgende de geldende coronaprotocollen. “Er wordt nu nog te veel gekeken naar de vooroordelen van het sekswerk. Nu is de manier van het contact met een klant natuurlijk anders dan bij een kapper, maar over het algemeen zien sekswerkers ook minder klanten. Daardoor zou het aantal besmettingen ook lager kunnen liggen.”

“Ik voel me steeds vaker nutteloos.”

Voorlopig redt Lisette het financieel nog, al moet het niet te lang meer gaan duren: “In de eerste lockdown heb ik mijn huur opgezegd. Ik sta nu ingeschreven bij mijn ouders en soms verblijf ik bij mijn partner en beste vriend. Niet werken geeft mij nu ook ruimte voor het maken van workshops en een podcast. Daarnaast heb ik mij ontwikkeld als intiem counselor en begeleid ik mensen in het verbeteren van hun seksuele beleving.

Toch zou ze het liefst zo snel mogelijk weer aan de slag willen als escort: “Het wordt steeds spannender voor mij of dit nog kan redden met mijn spaargeld. Bovendien voel ik me steeds vaker nutteloos. Mijn werk geeft me voldoening én nut.”

Bron: Omroepbrabant.nl

Sekswerkers Meppel hekelen Kamervragen SGP: ‘Wij willen juist meer vergunningen’

De sekswerkers in Meppel zijn niet blij met Kamervragen van de SGP over de plannen van de gemeente. De politieke partij oppert om de prostitutievergunningen geheel in te trekken en daar zijn de sekswerkers niet van gediend.

Meppel wil een groter deel van de Voorstraat aanwijzen als gebied waar prostitutiebedrijven zich mogen vestigen. De SGP heeft aan ministers Kajsa Ollongren (Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties) en Ferd Grapperhaus (Justitie en Veiligheid) vragen gesteld over de plannen van de gemeente.

In een gezamenlijke reactie moeten de sekswerkers enigszins lachen om de vragen van de SGP. “Het is bekend dat streng-christelijke partijen druk zetten op een zogenaamde nul-optie in gemeentes waar ze een meerderheid hebben, zoals op de Bible Belt. Ze worden gedreven door moralisme, maar wij kunnen bevestigen dat ook onze streng christelijke medemens aardse behoeften heeft en ook gebruik maakt van onze diensten.”

De sekswerkers denken dat het juist in de illegaliteit mis gaat. “De gevallen van misbruik, mensenhandel, drugsgebruik vinden plaats in de niet-vergunde sector. Wij zitten namelijk in het zicht van handhavingsinstanties en moeten aan strenge regels voldoen. Als er bij ons iets mis gaat, raken wij onze vergunning kwijt. Door onze investeringen staat er te veel op het spel voor een exploitant met vergunning om een dergelijk risico te nemen.”

Meer vergunningen

De sekswerkers pleiten juist voor meer vergunningen in Meppel. “Als ze echt misstanden willen aanpakken moet je je pijlen richten op illegaal sekswerk vanuit woningen, vakantieparken of hotels. Je kan dus stellen dat op dit moment in Nederland de pijlen verkeerd gericht zijn wanneer je het welzijn van de sekswerker voorop hebt staan en misstanden wilt aanpakken.”

“Het zou juist beter zijn voor het welzijn van de sekswerker en ook voor hun bezoekers dat er juist meer vergunningen worden uitgegeven, niet minder. Er is al een tekort aan vergunningen en het verder verminderen ervan veroorzaakt alleen maar meer spanning op sekswerk vanuit huizen en hotels, wat terecht ongewenst is.”

‘Achterhaald idee’

De sekswerkers rekenen op de steun van de meerderheid in Meppel. “De SGP’ers veroordelen alle seks buiten het huwelijk. Gelukkig vindt een meerderheid van de Nederlandse bevolking dit een achterhaald idee, ook in de gemeente Meppel.”

De nullijn van de SGP vegen ze van tafel. “Dat is niet aan de orde en kan ook niet zomaar in een zichzelf respecterende gemeente die er wil zijn voor alle burgers en dit zo goed mogelijk wil regelen. We zijn tenslotte een tolerant democratisch land waarbij het niet gepast is dat een kleine groep hun wil oplegt aan een andere groep die de meerderheid vormt. Het is dan ook jammer dat die kleine groep vaak onevenredig veel aandacht krijgt, simpelweg omdat ze het hardste schreeuwen.”

Bron: rtvdrenthe.nl

Deze twee vrouwen (24 en 25) runnen escortbureau Pink Sheets. ‘Als wij over ons werk vertellen, dan beginnen mensen vaak nerveus te lachen’

We gingen van hot naar her vrijdagmiddag in Talk of the Town. Presentator Lara Harbers dook in de wereld van de escortservice, sprak met eindexamenleerlingen over het gekke coronajaar en had het over de strijd tussen het Stadspark in en het Noorderplantsoen. Waarom is het ene park in Groningen zoveel populairder dan het andere? Kijk de show hier terug.
Escortbureau ‘Pink Sheets’

‘Amy’ (24) uit Alkmaar en ‘Esmee’ (25) uit Amsterdam zijn de oprichters van Pink Sheets, een high class escortbureau. Ze kwamen vertellen over hun werk als escort, de oprichting van het bedrijf en de taboes die er tot hun ergernis nog steeds zijn. ,,Iedereen heeft seks en toch is het eng om het erover te hebben.” Tegelijkertijd willen ze hun achternamen én echte namen niet geven. Het is een ingewikkelde strijd: ,,Mensen willen ons graag googelen en we proberen op deze manier toch een beetje onze privacy te beschermen.”

bron: https://www.dvhn.nl/groningen/Deze-twee-vrouwen-24-en-25-runnen-escortbureau-Pink-Sheets.-Als-wij-over-ons-werk-vertellen-dan-beginnen-mensen-vaak-nerveus-te-lachen-Talk-of-the-Town-26758523.html

Als een bordeel sluit, helpen Anna en Tessa sekswerkers: ‘Soms staan ze diezelfde avond op straat, wat moet je dan?’

In ruim een jaar tijd sloot de gemeente Amersfoort vier illegale bordelen. Hulpverleners Anna Herderschee, Tessa Nagels en hun collega’s boden hulp aan sekswerkers die ze aantroffen in de woningen. ,,Het is vaak flink schrikken als de gemeente voor de deur staat.”

Van buiten ziet het pand aan de Hendrik van Viandenstraat er keurig uit. Een doodnormale woning in een doodnormale straat, met aan weerszijden een uitzendbureau en een steegje met daarnaast een ander woonhuis. Handhavers van de gemeente deden met ondersteuning van de politie op 12 maart 2020 een inval. Ze troffen er een illegaal bordeel aan. De woning moest drie maanden op slot.

Een maand eerder was het ook al twee keer raak; toen werden twee illegale bordelen opgerold aan de de Grote Haag en de Baak van Domburg. Op 18 februari sloot burgemeester Lucas Bolsius opnieuw een illegale seksinrichting, deze keer in een woning in winkelcentrum Emiclaer. De gemeente ziet een toename van kleinschalige, illegale bordelen, zegt woordvoerder Iris van Veen. ,,Het kan zijn dat dit door corona komt omdat sekswerkers niet mogen werken. Inwoners melden ook vaker omdat ze zien dat we ingrijpen.”

Ook de politie Midden-Nederland ziet een forse stijging van het aantal meldingen. In 2020 waren er 66 procent meer anonieme meldingen over financieel-economische delicten, zoals illegale prostitutie.

Meer lezen

Braziliaanse prostituees willen prioriteit bij distributie coronavaccin

De prostituees in de Braziliaanse stad Belo Horizonte – gelegen in de zuidoostelijke provincie Minas Gerais – zijn al een week in staking. Ze eisen dat ze zouden worden opgenomen in de groep eerstelijnswerkers die bij de distributie van coronavaccins voorrang moeten krijgen.

De uitbraak van de pandemie heeft de prostituees in Belo Horizonte voor bijkomende problemen geplaatst. Om de verspreiding van het virus te bestrijden zijn in de stad immers ook de hotels – waar de prostituees kamers huren om hun diensten te verkopen – gesloten. Daarom moeten de prostituees op straat naar klanten op zoek gaan.

Frontlinie

‘Wij staan ​​in de frontlinie en vormen een belangrijke pijler van de economie, maar lopen daarbij persoonlijk gevaar’, werpt Cida Vieira, presidente van de Associação das Prostitutas de Minas Gerais (Aprosmig), tegenover het persbureau Agence France Presse (AFP) op. ‘Wij moeten een inenting krijgen.’

De organisatie benadrukt dat sekswerkers professionals zijn, wiens gezondheid moet worden beschermd. ‘We moeten deel uitmaken van de prioritaire groep, want wij hebben met verschillende soorten mensen te maken,’ benadrukken de actievoerende prostituees.

‘Ons leven staat op het spel. Wij zorgen bovendien voor opvoeding rond gezondheid, want wij geven mannen voorlichting over seksueel overdraagbare aandoeningen en delen condooms uit.’

Zware tol

De Braziliaanse overheid heeft voor de eerste vaccinatieronde prioriteit gegeven aan gezondheidswerkers, leraren, ouderen, inheemse volkeren en mensen met onderliggende gezondheidsproblemen. De overheid hoopt deze prioritaire groepen, zo’n 77 miljoen mensen, in de eerste helft van dit jaar te kunnen vaccineren. Maar experts zeggen dat de operatie, wegens een tekort aan voorraden, tot september zou kunnen duren.

Net zoals de rest van Brazilië wordt de staat Minas Gerais met een tweede coronagolf geconfronteerd. Het aantal doden – 121 slachtoffers per 100.000 inwoners – behoort tot de laagste van het land. De coronapandemie heeft in Brazilië al meer dan 332.000 mensenlevens geëist. Alleen in de Verenigde Staten wordt een grotere tol opgetekend.

Bron: Businessam.be

Criminalisering van seksklanten helpt niet tegen mensenhandel

De nieuwe wet tegen misbruik van prostitué(e)s maakt sekswerk niet veiliger, menen Marie-Louise Janssen (docent gender-en seksualiteitsstudies, UVA) en Silke Heumann (universitair docent ISS/EUR).

De Eerste Kamer nam onlangs de Wet strafbaarstelling misbruik prostitué(e)s die slachtoffer zijn van mensenhandelaan. Het wetsvoorstel, ingediend door de ChristenUnie, PvdA, SP en CDA , stelt klanten van sekswerkers strafbaar wanneer zij weten, of „ernstige reden hebben om te vermoeden”, dat iemand tot prostitutie gedwongen is en daarmee slachtoffer van mensenhandel is. Die klanten kunnen een geldboete of een gevangenisstraf tot vier jaar krijgen.

Ervaringen van sekswerkers en wetenschappelijk onderzoek laten echter zien dat elke vorm van criminalisering van klanten mensenhandel niet tegengaat, maar de kwetsbaarheid van sekswerkers voor dwang en geweld juist vergroot. Deze wet roept dan ook veel vragen op.

Ten eerste: wanneer is iemand slachtoffer? Vaak worden ‘onvergund’ werkende sekswerkers gelijkgesteld met slachtoffers van uitbuiting en mensenhandel. Maar de toename van de groep sekswerkers die buiten het vergunde circuit (in de volksmond ‘illegaal’) werkt, is vooral veroorzaakt door beleid. Een beleid dat leidt tot steeds minder vergunde werkplekken in combinatie met een verbod op zelfstandige arbeid.

Ten tweede: wanneer gaat legale seks over in ‘strafbare’ seks? Als we de signalen van mensenhandel die de politie hanteert als leidraad nemen, zoals illegaal verblijf in Nederland en het hebben van hoge schulden, vallen daar nogal wat mensen onder. Betekent dit dat seks hebben met een sekswerker die schulden heeft of niet de juiste papieren al een misdaad is? En moet de sekswerker zich zelf ook als slachtoffer zien? Uit onderzoek weten we namelijk dat maar een klein deel van de mensen die door de overheid als slachtoffer van mensenhandel wordt beschouwd, zichzelf ook zo ziet.

Onduidelijke definities

Dus terwijl de overheid met onduidelijke definities van slachtofferschap komt, wordt van klanten verwacht dat ze een slachtoffer herkennen en hier melding van maken bij de politie. Klanten lopen hierdoor vanaf nu het risico dat ze strafbaar zijn omdat ze het „hadden kunnen vermoeden”. Niet verrassend laat een recent onderzoek zien dat klanten minder bereid zijn om melding te doen van uitbuiting of dwang uit angst voor strafrechtelijke vervolging.

Ten derde: waarom geldt strafbaarstelling alleen voor het aanpakken van misbruik van slachtoffers van mensenhandel in de seksindustrie, en niet voor slachtoffers in andere economische sectoren? Dit draagt alleen maar bij aan het beeld dat sekswerk en mensenhandel hetzelfde zijn en daarmee aan het stigma op sekswerk. Het lijkt erop dat deze wet weinig te doen heeft met het tegengaan van geweld en misbruik, maar veel meer met het taboe op betaalde seks.

In Nederland is sekswerk sinds 2000 een legale arbeidssector. Desondanks hebben we moeite met het idee van seksuele dienstverlening. Zo worden klanten veelal afgeschilderd als een ‘bepaald soort mannen’ die vrouwen minachten en sekswerkers gewelddadig bejegenen of uitbuiten. Oversimplificering is één van de belangrijkste manieren om de stereotypen te creëren en in stand te houden die de basis vormen voor stigmatisering van klanten.

Deze wet komt voort uit het taboe op betaalde seks

Naast de markt voor mannelijke klanten is er in Nederland echter ook een groeiende markt voor dienstverlening aan vrouwelijke klanten. Bedrijfsleider Lex van De Stoute Vrouw heeft door de lockdown haar bedrijf tijdelijk moeten sluiten, maar ze heeft nog dagelijks contact met vrouwelijke homoseksuele en heteroseksuele klanten die niet kunnen wachten totdat ze weer open gaan. Acht op de tien van haar klanten hebben een nare ervaring meegemaakt op het gebied van seksualiteit en vinden door middel van een contact met een vrouwelijke sekswerker hun seksuele plezier weer terug.

Heteronormatief plaatje

Sekswerk daagt ons idee uit van hoe seks zou moeten zijn: op basis van liefde en een vaste relatie. Maar niet voor iedereen is dit romantische ideaal haalbaar of wenselijk en niet iedereen past binnen dit heteronormatieve plaatje van een heteroseksueel stel met een langdurige, monogame relatie. De seksindustrie voldoet aan een behoefte door een plek te creëren waar mannen, vrouwen, transgenders en non-binaire mensen elkaar kunnen ontmoeten om hun lichaam en seksualiteit te verkennen.

Hoewel de term sekswerker verwijst naar seks, houdt de dienstverlening meer in dan alleen maar seks. In veel gevallen houdt het emotionele en seksuele intimiteit in die kan bestaan uit bijvoorbeeld oogcontact maken, aandacht, gezelschap, naar elkaar luisteren, uiting geven aan gevoelens, emotionele ondersteuning, flirten. Dit verlangen naar menselijk contact en interactie is door de pandemie, en het opgelegde beroepsverbod aan sekswerkers, alleen nog maar sterker geworden.

Deze nieuwe wet leidt tot verdere stigmatisering van alle sekswerkers en hun klanten. Wat dit betekent wordt nu goed zichtbaar ten tijde van de pandemie. Als gevolg van de lockdown, en het voortdurende beroepsverbod voor sekswerkers, is sekswerk ondergronds gegaan en zien we een toename van geweld en discriminatie van sekswerkers in Nederland. Uit onderzoek weten we dat geweld door mannelijke heteroseksuele klanten vaak samenhangt met hoe sekswerkers in de samenleving worden gezien en behandeld.

De eerste stap naar een veilige en gezonde seksindustrie is daarom decriminalisering en een overheid die de verantwoordelijkheid neemt om goede condities te creëren waaronder sekswerkers en klanten elkaar kunnen ontmoeten.

Bron: NRC.nl