Wet tegen mensenhandel in Ierland faciliteert juist misbruik van sekswerkers, stelt Amnesty International

Een Ierse wet uit 2017 die was bedoeld om slachtoffers van mensenhandel en sekswerkers te beschermen tegen uitbuiting doet in de praktijk juist het tegenovergestelde. De wet faciliteert misbruik van sekswerkers en de Ierse staat laat het nu na om hen te beschermen tegen geweld, zo blijkt uit een nieuw rapport van Amnesty International.

Het rapport “We live within a violent system”: Structural violence against sex workers in Ireland laat zien hoe de criminalisering van bepaalde aspecten van sekswerk de sekswerkers dwingt meer risico’s te nemen om de politie te ontwijken. Hierdoor lopen zij juist meer gevaar.

Sinds 2017 staat in het Ierse wetboek van Strafrecht dat het kopen van seks strafbaar is. Ook werden de straffen voor bordeeleigenaren aanzienlijk verhoogd. Wanneer er twee of meer sekswerkers seksuele diensten verkopen vanuit hetzelfde pand kan de eigenaar een boete van 5.000 euro krijgen of een gevangenisstraf van maximaal 12 maanden.

Wetten vergroten kans op misbruik

‘Wetten die bedoeld zijn om sekswerkers te beschermen, zorgen voor een groter risico op misbruik en geweld, waaronder verkrachting en fysieke aanvallen’, zegt Colm O’Gorman van Amnesty Ierland. Dit is wat sekswerkers ons vertellen over de daadwerkelijke impact van de wet van 2017. De Ierse regering moet naar hen gaan luisteren.’

De meerderheid van de sekswerkers die voor het onderzoek zijn geïnterviewd, wil dat sekswerk in Ierland volledig wordt gedecriminaliseerd, inclusief het kopen van seks. Ze zeiden ook dat het delen van een ruimte met andere sekswerkers helpt om hun veiligheid te vergroten en het potentiële risico op geweld juist beperkt.

Een sekswerker vertelde Amnesty International: ‘Een-op-een, een vrouw met een man, we maken geen schijn van kans. We hebben nog een meisje nodig. Ze kan horen wat er gebeurt… Maar om alleen te zijn, is het erg gevaarlijk.’

Een andere sekswerker vertelde Amnesty International: ‘Op een nacht liep ik door een doodlopende en afgelegen straat, dus [als er iets gebeurde] zou ik niet gevonden worden door de Gardaí [Ierse politie]… ze konden niet langs de plek rijden waar we waren. Maar tegelijkertijd had ik geen ontsnappingsroute als er iets mis zou gaan [met de klant]… En dat was een heel direct gevolg van de aanwezigheid van de politie daar die juist naar klanten zocht.’

Sociaal stigma

Het onderzoek laat ook zien dat sekswerkers zorgen hebben over het sociale stigma dat wordt versterkt door het strafrecht en dat zij een groot gebrek hebben aan vertrouwen in de politie.

De overgrote meerderheid van de geïnterviewde sekswerkers gaf aan ooit geweld te hebben ervaren tijdens het verrichten van sekswerk. Maar sekswerkers gaven ook aan bang te zijn voor de politie. Eén van de redenen die werden aangevoerd om geen contact met de politie te zoeken als ze geweld meemaakten, was de overtuiging dat er geen actie zou worden ondernomen. Bovendien zijn ze bang voor intimidatie of geweld door de Gardaí. Ze vrezen bijvoorbeeld dat hun huisbazen op de hoogte kunnen worden gesteld of het doelwit zouden worden van de politie, wat zou kunnen leiden tot huisuitzetting en dakloosheid.

Politie: ‘Een bedreiging, geen schild’

Een sekswerker vertelde Amnesty International: ‘Ik zie de Gardaí meer als een bedreiging dan als een schild.’ Een andere sekswerker vertelde Amnesty International: ‘Het moet 100 procent gedecriminaliseerd worden. Als dat niet het geval is, ben ik bang om aangifte te doen bij de politie of anderen. In elk ander bedrijf, als er slechte klanten zijn, als er iets met je gebeurt, kun je de politie bellen… Het gaat meer om het creëren van een veiligere omgeving voor ons.’

Sekswerkers met een migratieachtergrond aarzelen nog meer om contact op te nemen met de politie vanwege hun immigratiestatus of omdat ze bang zijn dat hun werk invloed kan hebben op de mogelijkheid om het Ierse staatsburgerschap aan te vragen. Een migrantensekswerker vertelde Amnesty International: ‘De enige keer dat ik de politie zou bellen, zou zijn als ik stervende op de vloer lag. (…) Persoonlijk loop ik liever risico bij een cliënt dan bij een politieagent.’

Voor veel van de geïnterviewden draagt ​​de criminalisering van betalen voor seks bij aan de toch al grote maatschappelijke stigmatisering en discriminatie die zij ervaren op andere gronden, zoals ras, etniciteit, geslacht, genderidentiteit, handicap, drugsgebruik, dakloosheid of migrantenstatus.

Het onderzoek benadrukt het gebrek aan gegevens over de ervaringen van sekswerkers en de afhankelijkheid van de overheid van verouderd en gebrekkig onderzoek dat mensenhandel voor seksuele uitbuiting verwart met sekswerk. Het benadrukt ook dat de staat sekswerkers onvoldoende heeft geraadpleegd bij het opstellen van de wet van 2017.

De Ierse regering voert momenteel een herziening uit van de zogenaamde Criminal Law (Sexual Offences) Act 2017 en deze keer willen sekswerkers dat hun stem wordt gehoord.

‘De herziening van de wet is een cruciale kans om ervoor te zorgen dat sekswerkers daadwerkelijk worden beschermd’, zegt Colm O’Gorman. ‘Maar als dit moet gebeuren, moeten sekswerkers zelf op een zinvolle manier worden geraadpleegd, zodat hun ervaringen de wetten en het beleid kunnen vormen die bedoeld zijn om hen te beschermen.’

Peiling uitgevoerd door Amnesty International in december 2021 laten zien dat 70 procent van de mensen in Ierland vindt dat sekswerkers moeten worden geraadpleegd over elke wet die hen rechtstreeks raakt, terwijl 73 procent vindt dat sekswerkers het recht hebben om beslissingen te nemen over hun lichaam en leven.

Bron: Amnesty.nl

Bedrijven in Belgische prostitutiesector in zware problemen omdat klanten niet met bankkaart willen betalen

Bedrijven in de prostitutie klagen erover dat ze geen rekening kunnen openen bij een bank. Ze halen hun gelijk voor de rechtbank, maar daarmee is hun probleem niet opgelost. Zeker omdat klanten absoluut cash willen betalen, en de herkomst van het geld van bedrijven in de prostitutiesector dus moeilijk te achterhalen is.

“Onze rekening bij ING België is al twee maanden geblokkeerd”, zegt een uitbater van 72 panden voor prostitutie in Antwerpen. “We hebben de bank voor de rechter gesleept. Het gekke is dat we in Nederland ook klant zijn bij ING, en daar is er geen probleem. Want in Nederland is prostitutie maatschappelijk meer aanvaard, en betalen de klanten met ­Bancontact.”

De uitbater heeft nu een rechtszaak aangespannen tegen ING België. Hij heeft extra moed gekregen omdat drie andere ­Antwerpse verhuurders van panden voor prostitutie, die geen rekening meer kregen van ING ­België, gelijk hebben gekregen voor de rechtbank. Een kortgedingrechter in Antwerpen heeft de bank bevolen om de rekeningen van de drie verhuurders niet langer te blokkeren. ING gaat in beroep, maar moet de rekeningen voorlopig wel vrijgeven.

Belgische staat veroordeeld

En vorige maand won het bedrijf Azure, dat dertien panden voor prostitutie verhuurt in ­Antwerpen, een rechtszaak tegen de ­Belgische staat, omdat er nog steeds geen basisbankdienst is. Die dienst moet ervoor zorgen dat elke onderneming die niet van witwassen wordt verdacht, een rekening kan openen bij een bank. De Belgische staat moet een schadevergoeding van 2.500 euro betalen aan Azure, maar federaal minister van Economie ­Pierre-Yves Dermagne (PS) gaat in beroep tegen die beslissing. Azure mag dan wel gelijk hebben gekregen voor de rechtbank, maar haar probleem is niet opgelost.

“De Belgische staat verplicht bedrijven om een bankrekening te hebben om zaken te kunnen doen, maar langs de andere kant is er nog altijd geen wettelijke garantie dat een goedmenende onderneming een bankrekening krijgt”, zegt Werner van Bertem, juridisch adviseur van Azure. “Azure heeft bij verschillende banken geprobeerd om een rekening te krijgen, maar vangt telkens bot. Het bedrijf heeft daar van 2006 tot 2019 nochtans nooit problemen mee gehad. Maar de Europese antiwitwasregelgeving is verstrengd. Als er geld staat op een bankrekening dat witgewassen blijkt te zijn, kan de bank medeverantwoordelijk worden gesteld en een fikse boete krijgen. Alleen kan een prostitutiebedrijf er toch ook niet aan doen dat het geld in de sector vooral cash binnenkomt. Klanten willen nu eenmaal niet graag dat een prostitutiebezoek af te lezen is van hun digitale rekeningafschrift.”

“Het is helemaal onfair dat banken niet eens de moeite doen om te onderzoeken of het geld van een bedrijf in de prostitutie uit een betrouwbare bron komt”, zegt Werner van Bertem. “Ze willen gewoon die kosten niet maken. In Nederland is dat probleem veel kleiner dan in België. Zelfs als klanten van prostituees in ­Nederland met cash geld betalen, is er op zich geen probleem, omdat banken in Nederland een bestaande klantenrelatie niet zonder grondige reden kunnen opzeggen. In België kan dat wel.”

Werner van Bertem wil om juridische redenen niet zeggen hoe Azure nu te werk gaat. “Maar het is wel duidelijk dat de sector uit de economie wordt geduwd”, zegt hij. “Azure heeft geen rekening om personeel, water- en energiekosten, de verzekeringen en allerlei andere dingen te betalen. ­Azure kan daar ook geen privérekening voor openen, want daarmee mag je geen bedrijfsuitgaven doen. Het bedrijf kan wel betalingen doen met het cash geld dat er is, maar cash betalingen zijn in België wettelijk maar mogelijk tot 3.000 euro.”

Antiwitwaswetgeving

Bankenfederatie Febelfin bevestigt dat er klachten zijn van bedrijven die geen toegang hebben tot een zichtrekening bij een bank. “Maar we hebben recent geen concrete klachten gekregen op sectorniveau van prostitutiebedrijven”, zegt Isabelle ­Marchand, woordvoerder van ­Febelfin. “Het lijkt ons verregaand om in het algemeen te stellen dat banken prostitutiebedrijven weigeren.”

Febelfin verwijst wel naar de strenge antiwitwaswetgeving. “Banken moeten begrijpen wat de herkomst is van geld dat op de rekeningen wordt gestort”, zegt ­Isabelle Marchand. “Het gebruik van cash is moeilijker met die regels te verenigen, omdat de ­herkomst van het geld dan moeilijker te achterhalen is. Daarom raden we de sector aan om klanten digitaal te laten betalen.”

Febelfin benadrukt ook dat het wacht op de uitvoeringsbesluiten van de basisbankdienst, die door de federale regering worden uitgewerkt. Maar die dienst zou er pas tegen deze zomer zijn.

Bron: gva.be

Honderden nep-advertenties op bekende advertentiesites, die er op uit zijn om je op te lichten

Op meerdere websites waar sekswerkers adverteren, staan ook advertenties die niet echt zijn. Vele hiervan zitten mensen achter die er op uit zijn om jou op te lichten. En ze komen er vaak mee weg omdat er weinig aangifte wordt gedaan, omdat klanten zich schamen. Dit loopt volgens getuigenverklaringen soms op tot duizenden euro’s en zijn er honderden van dit soort advertenties.

Ten minste 300 advertenties zijn online die gebruikt worden voor oplichting, zo stellen de onderzoeksjournalisten van Pointer. Ze zien hetzelfde telefoonnummer bij verschillende personen die in compleet andere woonplaatsen adverteren. En veel foto’s blijken gestolen te zijn van Instagram of van andere sekswerkers die niet in Nederland actief zijn. Er wordt gevraagd om een vooruit betaling, bijvoorbeeld via Tikkie of door middel van online cadeaubonnen. Maar de daadwerkelijke afspraak komt er nooit.

Aangifte wordt er nauwelijks gedaan. De schaamte is groot, zowel over het feit dat ze sekswerkers bezoeken als dat ze ‘erin getrapt’ zijn. Op fora worden dit soort ervaringen wel gedeeld, maar de verschillende instanties horen er nauwelijks iets over. Het blijkt ook erg eenvoudig te zijn om een fake-advertentie aan te maken.

Gevolgen voor klant, maar ook voor de eerlijke sekswerker

De nare gevolgen zijn niet alleen voor de klanten, maar ook voor de sekswerkers die wel eerlijk hun diensten aanbieden. Het wanttrouwen groeit bij de potentiele klanten, zo stelt sekswerker Foxxy: “Mijn klanten vertrouwen de sekswerkers minder. Ze haken af, omdat ze negatieve ervaringen hebben met nepadvertenties.”

De enkele meldingen van oplichting bij de politie zijn complex om op te lossen: “Een vals profiel is eveneens discutabel: het is voor te stellen dat je je niet onder je eigen naam bekend maakt in deze branche.”

Midhold, de eigenaar van advertentiewebsites Kinky.nl en Sexjobs.nl zegt dat nepprofielen gelijk van de site af worden gehaald en roept op aan gedupeerden om bij fraude dit te meldden: “We behandelen alles uiteraard discreet en anoniem. Bij een valide melding nemen wij natuurlijk direct passende maatregelen. Zo wordt elke vorm van oplichting op onze sites die bij ons kenbaar wordt gemaakt, actief gemeld bij de politie.”

Halsema houdt alle opties voor erotisch centrum Amsterdam open: “Wordt geen seks-Disneyland”

Voor de zomer moeten er nog twee of drie mogelijke locaties overblijven voor de komst van een erotisch centrum dat de Wallen moet gaan ontlasten. Nu zijn dat er nog acht waar sommige Amsterdammers nu al tegen te hoop lopen.

Vooral in Oost en Zuidoost liet men al van zich horen. Zo vrezen bewoners van Zuidoost voor hun veiligheid die volgens hen toch al onder druk staat. Partijen als de SP, DENK, BIJ1, de ChristenUnie en het CDA vielen hen vanmiddag in de raad bij; zij vinden dat het erotisch centrum sowieso niet in Zuidoost moet komen.

Burgemeester Halsema probeerde de zorgen weg te nemen door er nogmaals op te wijzen dat zo’n centrum niet tot overlast of extra criminaliteit mag leiden, al begreep ze dat waarschijnlijk niemand de komst van zo’n centrum juichend zal ontvangen: “Het is natuurlijk ook heel erg afhankelijk hoe het ingekleed wordt. Of het een gribus afwerk-hotel wordt, wat bepaald niet de bedoeling is, of toch een veel mooier aangekleed, beter functionerend erotisch centrum.”

CDA-raadslid Diederik Boomsma viel nogal over een passage uit de brief van Halsema aan de raad waarin staat dat het “een plaats kan zijn waar seksualiteit, erotiek, diversiteit en inclusiviteit wordt verwelkomd en gevierd”.

Boomsma: “Om nou te zeggen dat betaalde seks iets is dat je moet ‘vieren’?! Nee. Dat vind ik echt een volkomen verkeerde afslag. Mensen in de wijk willen dat ook helemaal niet vieren, zien dat niet als een verrijking.”

De CDA’er zei te vrezen voor een nieuw “seks-Disneyland”, maar die vrees is volgens Halsema dus ongegrond: “Het moet een breed en hoogwaardig erotisch centrum worden, waar niet het sekswerk maar de seksualiteit gevierd wordt.”

Kijken, kijken – en niet kopen

Over de zorgen in de woonwijken zei ze dat dat een van de graadmeters is in de nu lopende onderzoeken: “Er zal niet alleen gekeken worden naar inpasbaarheid en ruimtelijke criteria noem maar op, maar ook sociaal maatschappelijke effecten, net zoals de kwetsbaarheid van de bevolking of wat het betekent voor de bevolking die bijvoorbeeld al meer voorzieningen daar kent die effect hebben op het welzijn. Natuurlijk zal daar naar gekeken worden en natuurlijk zal daar rekening mee gehouden worden.”

Ook waren er kritische vragen over de veiligheid niet zozeer in, maar rondom zo’n erotisch centrum. Halsema verwacht op dat punt veel veel van “de centraal beveiligde ingang” en het feit dat er geen ramen meer zijn aan de straatkant, zoals op de Wallen: “Waar het toch vaak kijken, kijken is – en niet kopen.”

Bron: at5.nl

Assen heeft beter zicht op prostitutie en wil het nu in goede banen leiden

De gemeente Assen heeft het toezicht op prostitutie in de stad het afgelopen anderhalf jaar verbeterd, maar is er nog niet in geslaagd om de sector beter in goede banen te leiden. Daar wordt in de toekomst nog harder aan gewerkt.

In 2019 heeft Assen het prostitutiebeleid aangescherpt zodat het beter aansluit op de veranderende markt waarbij steeds meer sekswerkers de traditionele raam- en clubprostitutie verruilen voor werken vanuit huis. De gemeente verzocht alle zelfstandige sekswerkers om zich te laten ‘erkennen’ via een gesprek. Dat houdt in dat de gemeente op de hoogte is van de thuisprostitutie.

Een sekswerker kan tijdens zo’n gesprek medische checks en hulp krijgen bij eventuele psychische problemen. Ook wordt een uitstapprogramma besproken. Wanneer een sekswerker uit de branche wil stappen, kan diegene daarbij begeleid worden.

Zuid-Amerikaanse sekswerkers

Het vernieuwde prostitutiebeleid is na anderhalf jaar geëvalueerd. De gemeente laat weten dat ze door het beleid beter zicht hebben gekregen op de sector.

“Sekswerkers werven hun klanten vooral met advertenties op internet en in appgroepen. De advertenties op internet hebben een groot verloop. Per dag varieert het aantal sekswerkers dat diensten aanbiedt in Assen, tussen de 4 en de 15. Over een periode van 15 maanden zien we dat er 280 unieke advertenties van sekswerkers in Assen zijn geweest”, schrijft de gemeente.

In 2019 adverteerden voornamelijk Nederlandse vrouwen in Assen. Opvallend is dat het aantal Zuid-Amerikaanse sekswerkers het afgelopen anderhalf jaar flink is toegenomen. Deze toename is niet uitzonderlijk voor Assen, maar speelt in de hele provincie. In 39 procent van de advertenties in Drenthe ging het om een Zuid-Amerikaanse sekswerker.

Niet open voor contact

“Buitenlandse sekswerkers zijn over het algemeen voor korte tijd actief in de gemeente. Het zijn geen inwoners van Assen, zij huren woningen als werkplek”, stelt de gemeente.

Dit wordt ook wel ‘carrouselprostitutie’ genoemd, een landelijk bekend fenomeen. Bij deze vorm van illegale prostitutie is het risico op mensenhandel aanwezig, want de sekswerkers staan niet ingeschreven in Assen. De gemeente en de politie werken samen om deze vorm van prostitutie te voorkomen.

In de afgelopen anderhalf jaar heeft de gemeente via sms of mail contact gelegd met alle sekswerkers die in Assen adverteerden, om ze te kunnen erkennen. Er zijn toen vier erkenningsaanvragen binnengekomen, maar die hebben niet geleid tot een erkenningsgesprek. De sekswerkers waren na aanmelding niet meer bereikbaar voor een gesprek.

“We hadden ingeschat dat de doelgroep niet direct open zou staan voor een contact met de overheid. In de praktijk blijkt dit dus ook te kloppen”, licht de gemeente toe.

Corona grote impact

Hoewel de gemeente dus een beter zicht heeft op de sector, is het niet gelukt om het aantal sekswerkers beter te reguleren door middel van de erkenning. Desondanks wil de gemeente niet afstappen van de erkenning. De gemeente Assen benadrukt dat de impact van de coronamaatregelen zodanig groot is voor de prostitutiebranche, dat er nog niet voldoende ervaring is opgedaan met het vastleggen van de erkenning.

De komende tijd wordt gekeken hoe Assen alsnog in contact kan komen met de sekswerkers en hoe dit contact verbeterd kan worden. Een centraal informatiepunt en contact via brancheorganisaties zijn mogelijkheden die worden onderzocht.

Ook ligt er een voorstel voor de twaalf Drentse gemeenten dat het mogelijk maakt een eenduidig prostitutiebeleid in Drenthe in te voeren. Hierbij baseren de gemeenten zich op een onderzoek van het Regionaal Informatie en Expertise Centrum (RIEC) Noord, een organisatie die zich inzet voor bewustwording van onder andere mensenhandel.

Bron: rtvdrenthe.nl

Honderden Almeerders thuis zzp’er in seksbranche

Almere telt een honderden inwoners die als zzp’er werkzaam zijn in de prostitutie. Een recente telling wijst uit dat zeker 200 Almeerders sekswerker zijn.

Op websites die privécontact aan huis aanbieden, staan in Almere 78 en 184 advertenties. Die informatie verschafte de voorzitter van de Belangenvereniging voor sekswerkers, Proud, donderdagavond tijdens de Politieke Markt. Er werd gediscussieerd over een voorstel van D66 om sekswerkers in Almere te beschermen met een erkenningssysteem.

Veel zelfstandige sekswerkers opereren noodgedwongen illegaal terwijl prostitutie een legaal beroep is. In navolging van Lelystad wil D66 met een erkenningssysteem de positie van de groep zzp’ers versterken. PvdA, SP, GroenLinks, CDA en AP/OPA steunen het plan. Een registratiesysteem wordt afgewezen omdat bijna alle sekswerkers onder de radar willen blijven vanwege het stigma dat hun werk vaak heeft.

“De doelgroep komt er niet voor uit dat ze dit werk doen”, zei wethouder Roelie Bosch. Ook zij wijst registratie af. Bovendien signaleert de gemeente weinig incidenten die dat nodig maken.

Bosch noemde het grote aantal zzp’ers in de seksbranche opvallend: “Het is eigenlijk ook heel mooi dat mensen op die manier hun leven en hun werk zelf invullen.”

Bron: omroepalmere.nl

Meiden van seksclub staan te popelen om weer te beginnen: ‘Klanten missen toch die uitlaatklep’

Er stonden vandaag alvast zes ongeduldige heren aan de deur van de bekende Dordtse seksclub Villa Weizigt. Ze kónden niet wachten, maar kregen toch nul op het rekest. Binnenkort komt daar waarschijnlijk verandering in: contactberoepen mogen weer aan de slag. Sekswerkers dus ook. ,,De meiden staan te popelen. Ze missen het ontzettend.”

De vlag gaat uit bij de seksvilla. Maar wél voorzichtig. ,,Voor wat ik nu kan zien, blijft de horeca waarschijnlijk dicht, dus ook bij ons, maar mogen de kamers in ieder geval weer open. Oftewel: de dames mogen weer klanten ontvangen. Hoe dat dan werkt? Dan moeten klanten gewoon direct naar boven doorlopen en kunnen ze niet eerst even ontspannen een drankje drinken aan de bar”, vertelt de eigenaresse die liever niet heeft dat haar naam bekend wordt.

Het is een beperkte openingsmogelijkheid, maar wel één die gretig wordt aangegrepen. De (vaste) bezoekers hebben zich wekenlang in moeten houden en er is inmiddels een dringende behoefte ontstaan aan een uitlaatklep, weet de eigenaresse. ,,Dat hoor je van iedereen! We zijn natuurlijk heel blij. En vooral de klanten zijn het. Vandaag stonden er nog zes mannen aan de deur! Die hebben we moeten weigeren. Maar dat geeft ook wel aan hoe iedereen snakt naar de opening.”

Ook de dames, de sekswerkers, hebben er zin in. ,,We weten natuurlijk nog niet wat de openingstijden mogen zijn. In november en december vorig jaar bijvoorbeeld, konden we overdag maar open van elf tot vijf uur. Dat is niet ideaal voor een nachtclub. Maar dan nog heb je zo’n tien klanten per dag. Als er dan vijf meiden werken, hebben die tóch twee mannen per werkdag. Kunnen ze daarnaast nog wat schoonmaken en administratie doen, om aan het werk te blijven.”

Ideaal is het niet. ,,Mooiste zou zijn als we helemaal open waren. Ik begrijp ook dat dát niet kan met het aantal besmettingen. Maar we gaan nu het derde coronajaar in, en we raken wel een beetje ongeduldig. Wat je aan geld van de overheid krijgt is echt minimaal. Maar, dat gezegd hebben, alles is beter dan helemaal niks’’, zegt de eigenaresse van Villa Weizigt.

‘Die komen er weer aan!’

De meiden zijn in ieder geval alvast onderweg naar Dordrecht, nadat het ‘goede nieuws’ uitlekte. ,,Veel meiden zitten in hun thuisland: Roemenië, Bulgarije, Spanje en Duitsland. Die komen er weer aan!”

Bron: AD.nl

Frans Snel wacht de persconferentie niet af en gooit zaterdag de deuren van de Alkmaarse Achterdam open

“Aankomende zaterdag gooi ook ik de deuren open! Wat moet dat moet. De dames kunnen niet van de lucht leven.” Met die woorden kondigt raamexploitant van de Achterdam, Frans Snel, via Twitter de opening van het Alkmaarse seksstraatje aan. In zijn Tweet richt hij zich tot de gemeenteraad van Alkmaar, onder wie raadslid van Onafhankelijke Partij Alkmaar (OPA), Jan Hoekzema – die Frans groot gelijk geeft.

Hoekzema staat volledig achter Alkmaarse ondernemers die dreigen met een heropening, verklaart hij tegenover NH Nieuws. “Ondernemers zijn ten einde raad. Keer op keer wordt van hen het uiterste gevraagd en dat is voor sekswerkers niet anders. Je wordt maar geacht om het spaargeld voor je pensioen of kinderen op te maken. Ik snap de actie dus volledig, maar ik kan hier natuurlijk vanuit mijn positie geen toestemming voor geven.”

Hoeveel vrouwen er zaterdag achter het raam zullen staan, is ook voor raamexploitant Frans Snel nog een grote verrassing. “Twee sekswerkers hebben aangegeven te willen staan, maar veel vrouwen durven niet te werken uit angst voor sancties. Ik neem in ieder geval de verantwoordelijkheid, mocht handhaving voor de deur staan. Ze kunnen hooguit zeggen dat ik weer dicht moet.”

Burgerlijke ongehoorzaamheid

Van een beetje burgerlijke ongehoorzaamheid is Frans nooit vies geweest, maar ondanks verschillende protestacties waarbij de ramen opengingen, is dit de eerste keer dat hij sekswerkers tegen de ‘coronaregels’ in laat werken. “Het is zo akelig stil, dus ik ga zelf maar weer aan de slag om aandacht te vragen. Dit is toch schandalig? Die dames krijgen geen uitkering, niks. Je moet toch je vreten verdienen?”

Sekswerker Christina vreest dat ze straks uit haar huis wordt gezet. De huur kan ze met geen mogelijkheid meer ophoesten. “Ik ben geen miljonair en het geld om te overleven raakt op. Ik kom straks echt op straat te staan. Ik verdien niks, maar mijn vaste lasten gaan gewoon door. Ik betaal al dertien jaar belasting in Nederland, maar krijg geen cent aan coronasteun. Ik hoef ook helemaal geen geld van de gemeente, ik wil gewoon geld verdienen. Het recht om te werken wordt ons ontnomen.”

Om de sekswerkers tegemoet te komen, besloot de raamexploitant hen eerder al een flinke huurkorting te geven. “In de weken dat we tot vijf uur open mochten, heb ik 250 euro voor de hele week gevraagd. Normaal gesproken betalen vrouwen 125 euro per dag voor een peeskamer, maar ze verdienen geen hol.”

En ook Frans Snel, inmiddels bijna tachtig jaar oud, ziet zijn zuurverdiende spaargeld langzaam in rook opgaan. “Zelf red ik mij nog wel een paar maanden met mijn spaargeld en die paar centen die je van de overheid krijgt. Maar het geld vliegt eruit, want er komt niks binnen.”

De raamexploitant vindt dat de vergunde seksbranche onevenredig hard is geraakt. “We hebben zestig vrouwen in de straat, gemiddeld ontvangen zij gezamenlijk zo’n duizend kerels per week. In bijna twee jaar tijd is hier nooit een uitbraak geweest. Het is zelfs zo dat niet één van de vrouwen ziek is geworden of besmet geraakt met het virus. Waarom moeten we dan toch keer op keer dicht? Wat moeten we met dit gezeik?”

Mosterd na de maaltijd

Op de vraag of de Achterdam sancties kan verwachten, laat de gemeente Alkmaar weten niet op de zaken vooruit te willen lopen. “De zestien burgemeesters van Noord-Holland Noord hebben vandaag een brief naar het kabinet gestuurd om meer mogelijk te maken en perspectief te bieden voor ondernemers, winkeliers, horeca en inwoners. Een oproep die in het hele land doorklinkt. We hopen op een positieve reactie van het kabinet.”

Het statement van de gemeente Alkmaar voelt voor Jan Hoekzema van OPA als mosterd na de maaltijd. “Al tijdenlang komt bij iedereen het water tot de lippen, maar de gemeente Alkmaar heeft al die tijd zwaar gehandhaafd op de coronamaatregelen – ten koste van onze ondernemers. Ik heb dan ook dubbele gevoelens bij de brandbrief. Ik hoop dat de burgemeester aanstaande zaterdag niet zal gaan handhaven.”

Bron: nhnieuws.nl

Mogen de privehuizen weer open op zaterdag 15 januari?

Het bekende ritueel, een paar dagen voor de persconferentie over corona-maatregelen lekt alle informatie al uit. Het is al duidelijk dat contactberoepen weer mogen starten, waarschijnlijk al vanaf morgen zaterdag 15 januari. En hoewel sekswerk wel onder de categorie contactberoepen valt, is bij besluiten in het verleden toch vaak een aparte uitzondering gemaakt voor sekswerk-locaties. Mogen privehuizen weer open of niet?

Het blijft voor de sekswerkers en exploitanten altijd nog afwachten. Tijdens de persconferentie zal blijken wat er echt gaat gebeuren… Zou je denken. Want we hebben ook al meegemaakt dat Mark Rutte wel sprak over contactberoepen, maar met geen woord repte over sekswerkers. En vervolgens na de persconferentie op de website van Rijksoverheid.nl stond dat sekswerk toch niet mocht starten, terwijl kappers en masseurs wel aan de slag gingen.

En als sekswerk-locaties open mogen dan is er ook de vraag of de sekswerkers en exploitanten er klaar voor om open te gaan, als ze vrijdag-avond pas weten of ze open mogen de volgende ochtend? Of schuiven ze de startdatum op naar aanstaande maandag? Hou de website en social media van je favoriete privehuis goed in de gaten vanavond! Wordt het toch weer spannend…