Recensie actie: Maak kans op één van de 20 gratis seks prijzen deze maand september

De recensie-actie is een gecombineerde actie over recensies die zijn geschreven over een bezoek bij een dame bij Privehuis House of DreamsPrivehuis La ClochePrivehuis Almere of één van de locaties van SM Studio Nederland (Almere, Amersfoort of Utrecht).

Deze maand verloten ze 20 gratis sexprijzen onder alle geschreven recensies op het forum van Citygirl.nl.

Ben jij de volgende recensieschrijver? Dan ding je ook mee naar de één van de gratis sexprijzen. Wie volgt? Wie schrijft, die blijft! ?

Sekswerkers zijn slecht imago zat: ‘Liever een hoer naast me, dan een supermarkt’

Ze zijn het beu. In de beeldvorming zijn sekswerkers altijd óf slachtoffer van mensenhandel óf ‘happy hooker’. ,,Maar de meesten van ons zijn gewoon bezig hun dagelijks brood te verdienen.”

Iedere keer als Sabrina die ene foto weer ziet, komt de boosheid van toen boven. Het is een foto van acht jaar geleden, gemaakt in een van de woonbootjes aan het Zandpad, de bekende prostitutiezone in Utrecht. Groot in beeld: Sabrina’s bijna blote billen en de hoge laarzen eronder.

De foto (hieronder) is gemaakt op de dag van de gedwongen sluiting van het Zandpad. Die was voor Sabrina heel ingrijpend, omdat ze haar werkplek kwijtraakte: ,,Ik zette me in om in Utrecht een vrouwvriendelijke onderneming te starten: door sekswerkers voor sekswerkers. Maar we kregen geen vergunning.’’

De foto zou over de sluiting van het Zandpad moeten gaan, maar dat zie je nauwelijks. ,,Je ziet mijn billen en mijn laarzen.’’ Het Zandpad is sinds die tijd dicht. Sabrina – destijds haar werknaam – is ander werk gaan doen en volgt een studie.

Geen slachtoffer

Maar de foto blijft opduiken. Als anonieme, algemene illustratie bij verhalen over sekswerk. ,,Het meest kwalijke vind ik dat de foto soms bij een verhaal over mensenhandel staat’’, zegt ze. ,,Ik ben geen slachtoffer. Ik ben vrijwillig de prostitutie ingegaan en gedwongen gestopt door de gemeente. Het is dus omgekeerd.’’

Sekswerkers willen van hun eeuwige stigma af. Ze zijn niet alleen óf een slachtoffer van mensenhandel, uitgebuit door een pooier óf de happy hooker die haar droombaan beleeft. Ze zijn ook vele tinten grijs daartussen. Om dit aan de buitenwereld duidelijk te maken, ondernemen ze nu actie.

,,Voor veel escorts, webcammers of pornomakers is het gewoon werk. We zijn bezig ons dagelijks brood te verdienen”, zegt Yvette Luhrs, sekswerker, maker van de eerder dit jaar uitgezonden docuserie Ik word prostituee en oud-voorzitter van belangenvereniging Proud, voor wie in de erotische industrie werkt.

Luhrs is betrokken bij project Reimagining Sex Work, dat moet leiden tot een completer, meer divers beeld van sekswerkers bij het grote publiek. Onderdeel van dit project zijn werkgroepen waarin online van gedachten wordt gewisseld en fotoworkshops in Amsterdam, Utrecht en Tilburg waaraan journalisten, fotografen en sekswerkers meedoen.

Ze hopen zo onder meer te bereiken dat bij verhalen over sekswerk niet steeds dezelfde standaardfoto’s worden geplaatst. ,,Ze doen de breedte van het werk geen recht.”
Geweld

Het imago maakt het sekswerkers moeilijk en kan zelfs leiden tot geweld tegen hen, is de ervaring van Mariëlle, escort en mede-initiatiefnemer van het project. Zij wil niet met haar echte naam op deze site uit angst dat ze haar huurhuis uit moet.

,,Een voorbeeld? Ik heb al tien jaar last van een stalker die bij mijn buren brieven in de bus doet waarin staat dat er een illegaal prostitutiebedrijf in hun complex zit, dat daardoor hun woningprijs daalt en ziektes worden verspreid. Hij roept mensen op de woningbouwvereniging te bellen”, vertelt ze.

Verontwaardigd: ,,Maar ik werk niet thuis en het werk dat ik doe is legaal. Mensen denken dat het illegaal is, omdat er vaak zo over geschreven wordt.”

Extra vakantiegeld

Niemand weet precies hoeveel sekswerkers er in Nederland zijn. Er is een paar jaar geleden een schatting gemaakt dat 22.000 mensen structureel of af en toe aan prostitutie doen. Maar dan zijn er nog de webcammers, pornomakers, strippers, parenclubs en mensen die telefoonseks aanbieden.

,,Dat we het niet precies weten, komt óók door het slechte imago: mensen gebruiken een andere naam als ze werken en veranderen vaak van plek. Het is geen vak waar je heel open over bent”, weet Minke Dijkstra, antropoloog, actieonderzoeker en ook een van de initiatiefnemers van dit project. ,,En wanneer ben je sekswerker? Ook als je het alleen nu en dan doet voor wat extra vakantiegeld?”

Er zijn niet slechts één of twee soorten sekswerkers, is de boodschap van Mariëlle, Luhrs en Dijkstra. Dat beeld verdient nuancering. ,,Zie sekswerkers gewoon als mensen die werken”, zegt Luhrs. ,,Veel van ons hebben zelf de keuze gemaakt dit werk te gaan doen, omdat het op dat moment het beste paste. Is het dan een droombaan? De kassière bij Albert Heijn zal ook niet gedroomd hebben van dat werk.”

De kern van het imagoprobleem zit hem volgens de vrouwen in het taboe op seks en vrouwelijke seksualiteit. ,,Iedereen vindt iets van seks’’, stelt ze. ,,Maar dat jij je niet kunt voorstellen dat iemand aan betaalde seks doet, wil niet zeggen dat iedereen er zo over denkt.’’

Meer lezen

Door de bank ‘genomen’

Zahra Boufadiss is strafrechtadvocaat in Amsterdam. Op de website van Eva Jinek deelt ze iedere twee weken haar visie op haar werk – en de rest van de wereld. Deze keer schrijft ze over sekswerkers die door de bankenwereld gediscrimineerd worden.

Sekswerkers worden voortdurend gestigmatiseerd en uitgebuit. Niet alleen door welbekende ‘pooiers’, maar ook door zakelijke dienstverleners. Het oudste beroep van de wereld werd al in 2000 gelegaliseerd, maar daar is soms bar weinig van te merken. De intenties van de overheid waren heus goed. Legalisering zou leiden tot regels en controle en misstanden zouden beter kunnen worden aangepakt. Met die regulering is het uiteraard goed gekomen. Het onderwerpen van sekswerkers aan duizend-en-een-regeltjes: geen enkel probleem in bureaucratisch Nederland. Blauwe brieven van de Belastingdienst vallen sindsdien ook bij hen op de deurmat, net als bij ieder ander werkzaam figuur. Extra krom dus dat zij twintig jaar na dato nog wel gediscrimineerd worden door de bankenwereld. En ook daar ligt uitbuiting op de loer.

Want voor sekswerkers is het openen van een zakelijke bankrekening een hele klus. Veel banken houden hun kluizen potdicht. Anderen verlenen hun diensten alleen tegen woekerprijzen en onderwerpen sekswerkers aan hevige controle. Hun argumenten voor deze discriminatie slaan als een tang op een varken. Klanten uit de seksbranche werden bij ASN-bank aanvankelijk geweerd. Zogenaamd omdat deze duurzame bank ‘geen bankrekeningen wilde openen voor slachtoffers van dwang.’ Uitbuiting en legaal werk worden zo, hoppakee, onterecht gelijkgesteld. Bij Triodos Bank mogen sekswerkers heus een bankrekening openen. Als ze maar wel ‘kunnen bewijzen dat hun gestorte inkomsten niet van sekswerk afkomstig zijn.’ Triodos Bank sluit sekswerkers hiermee keihard uit van hun dienstverlening. Klant worden mag, maar wel even liegen over je beroep alsjeblieft. En als die leugens ontdekt worden, betekent dat soms einde hypotheek of bankrekening.

“Kroegbazen kunnen gerust hun contanten komen storten, waarom sekswerkers dan niet?”

En dan is er nog de kwestie cash. Sekswerk en contant geld zijn verweven: de meeste klanten in een peeskamer durven helemaal niet te pinnen. Dat vormt een mooie uitweg voor de bankenwereld: ze kunnen de herkomst van het contante geld niet controleren. En tja, banken mogen niet meewerken aan witwassen. Maar ook dat argument slaat nergens op. Sekswerk is een legaal beroep en de herkomst van de omzet is hartstikke rechtmatig. Bovendien kunnen bijvoorbeeld kroegbazen wel rustig hun contante inkomsten storten. Die brakke vlieger gaat dus ook niet op.

Toeristen die de dames en heren van plezier willen bezoeken, rekenen vaak juist graag met hun creditcard af, niet met contanten. Maar ook het krijgen van een pinautomaat op de werkkamer is zowat onmogelijk. Meerdere betalingsverwerkers weigeren hun diensten aan sekswerkers. Sepay meldt dat zij wel pinautomaten willen verstrekken, maar dat de voorwaarden van Maestro en V Pay, die de pinbetalingen regelen, dat onmogelijk maken.

“De overheid moet nu op de barricaden voor sekswerkers”

Sekswerkers konden tijdens corona hun beroep niet uitoefenen. Voor hun geen vangnet van de overheid om de tijd te overbruggen: veel van hen kwamen financieel in het nauw. Only Fans bood een oplossing: iedereen kan er zijn eigen content maken en verkopen. Een revolutionaire website voor sekswerkers dus! Maar onlangs maakte Only Fans opeens bekend dat al te expliciete content vanaf 1 oktober verboden wordt. Nogal een gekke move van een bedrijf dat vrijwel al zijn geld verdient aan seksueel beeldmateriaal. De aap kwam al snel uit de mouw: Only Fans stond onder hevige druk van de bankensector, door de seksuele content op de website. Gelukkig heeft het bedrijf voldoende investeerders gevonden om te kunnen overleven. Maar de verstikkende greep van de bankenwereld op de seksbranche vind ik shocking. Op Only Fans wordt helemaal niet contant afgerekend. Opnieuw lijkt het er toch echt op dat de banken niet speciaal bang zijn voor de herkomst van het geld, maar eerder een moralistisch oordeel vellen over sekswerk.

Dik twintig jaar na de legalisering hebben sekswerkers een hoop plichten. Maar met die rechten en voorzieningen schiet het niet op. Wanneer de voortdurende uitsluiting door banken en verzekeraars voortwoekert, heeft dat daadwerkelijk nare en soms zelfs gevaarlijke consequenties voor mensen die ook maar gewoon hun beroep willen uitoefenen. Als sekswerkers niet over hun eigen geld kunnen beheren, zullen zij zich eerder tot louche tussenpersonen wenden. Zonder pinautomaat op de peeskamer, worden ze gedwongen om ’s nachts met veel cash over straat te gaan. Daar zijn zij een makkelijke prooi voor mensen die weinig goeds in de zin hebben. Daarom moet de overheid nu op de barricaden voor sekswerkers. Zeker nadat de regering hen tijdens corona in de kou heeft laten staan. Het is de hoogste tijd dat de regering haar belofte van twee decennia terug nakomt.

Bron: evajinek.nl

Utrechtse gemeenteraad: ‘Meer ruimte voor sekswerkers’

In de Utrechtse Jaffastraat zat tot 2013 een bordeel

UTRECHT – Een groot aantal partijen in de Utrechtse gemeenteraad wil dat er meer legale sekswerkplekken komen in de stad. Op dit moment zijn er zes zogenoemde vergunde plekken, de partijen vinden dat te weinig. Ook pleit de raad ervoor om de mogelijkheden voor sekswerkers die thuis werken te verruimen. Die wensen kwamen naar voren tijdens een debat over een voormalig bordeel aan de Utrechtse Jaffastraat.

Voor het uitoefenen van sekswerk is een vergunning van de gemeente nodig. Dat is dus bijvoorbeeld nodig voor een bordeel of een escortbureau. Utrecht kent op dit moment zes van dergelijke vergunde plekken, daarvan zijn er drie ook daadwerkelijk in bedrijf. De bekendste is club La Cloche op de Amsterdamsestraatweg. In het verleden zat er een soortgelijke club in de Jaffastraat, midden in een woonwijk, maar het bordeel sloot jaren geleden. Het college wil de bestemming van het pand wijzigen, het moet de bestemming ‘wonen’ krijgen. De raad steunt dat voorstel in grote meerderheid. Maar tegelijkertijd zijn er zorgen.

Groeiende stad
Rick van der Zweth van de PvdA verwoordt die het duidelijkst. Hij zegt dat de stad groeit, en daarmee ook de behoefte aan ruimte voor sekswerkers. Maar die extra ruimte komt er niet, de mogelijkheden nemen juist af, door het sluiten van de tippelzone en door de problemen rond de herstart van het Zandpad. Hij hekelt het verdwijnen van de tippelzone en benadrukt dat die plaats moest maken voor ‘te dure appartementen’.

Ook Student & Starter wil dat er meer ruimte komt voor sekswerkers. Tessa Sturkeboom vindt dat seks een onderdeel van onze samenleving is. Volgens haar moet je het beroep van sekswerker omarmen. Zij wil een nadrukkelijke erkenning van de gemeente dat sekswerk een legaal beroep is.

Thuiswerken
D66 pleit ook voor meer mogelijkheden. Ellen Bijsterbosch focust echter op de thuiswerkenden in de branche. Dat mag nu officieel niet, iemand die thuis klanten ontvangt wordt gelijkgesteld met een bordeelhouder. Een nagelstudio mag wel aan huis werken, stelt Bijsterbosch, maar een thuiswerkende prostituee mag dat niet. Ze schets het probleem dat als er sprake is van geweld dat de sekswerkers dan geen aangifte durven doen. Als uitkomt dat ze thuiswerken, riskeren ze een boete of een huisuitzetting.

Burgemeester Sharon Dijksma onderkent voor een groot deel de problemen die de raad schetst, maar toch vindt ze haar rol beperkt. De burgemeester geeft aan niet zelf actief op zoek te kunnen of willen gaan naar exploitanten van seksinrichtingen. Daarnaast geeft ze aan dat de afgelopen tien jaar er geen enkele aanvraag vanuit de branche is geweest voor het starten van een seksinrichting in de stad. De burgemeester zei tijdens het debat wel toe dat ze met de branche in gesprek wil over de wensen en behoeftes die er leven.

Gat in de begroting
Tegelijkertijd debatteerde de raad over het Nieuwe Zandpad. Wethouder Eelco Eerenberg heeft een voorstel om de hulpverlening bij de nieuwe prostitutiezone in te richten. Die plannen kunnen op veel steun rekenen. De VVD is kritisch op de financiering van het plan, in de begroting zit een gat van 70.000 euro. De PVV gaat een stap verder, die vindt dat het plan vooral voorsorteert op een ‘hele reeks nieuwe subsidieslurpers’.

Bron: https://www.dominaforum.nl/prostitutie-in-het-nieuws/utrechtse-gemeenteraad-meer-ruimte-voor-sekswerkers/

Recensie winnaars augustus bekend!

We hebben de prijswinnaars getrokken uit alle geschreven recensies op Citygirl.nl in de afgelopen maand. Er worden nu 20 winnaars bekend gemaakt!

De recensie-actie is een gecombineerde actie over recensies die zijn geschreven over een bezoek bij een dame bij Privehuis House of DreamsPrivehuis La ClochePrivehuis Almere  of één van de locaties van SM Studio Nederland (Almere, Amersfoort of Utrecht).

De winnaars van de afgelopen maand zijn:

1e prijs, 1 uur jacuzzi t.w.v. 140 euro:

  • GFE Lover

2e prijs, 1 uur t.w.v. 120 euro:

  • Domstad

3e prijs, 45 minuten t.w.v. 100 euro:

  • HenkdeKorte

4e t/m 20e prijs, 30 minuten t.w.v. 70 euro:

  • Pet 71
  • Bertbraaf
  • Frank1266
  • Johan Geluk
  • Slisvijver
  • Oude Wandelaar
  • Donald Dump
  • Popoclub
  • Bergstrom
  • Sabrisabri
  • Frankah
  • Philosoff
  • Dutch1
  • PeterKeizers
  • Gast
  • Rolando19809

De prijswinnaars krijgen via hun interne mail de unieke winnaarscode. Met deze code kunnen zij ieder hun gratis sexprijs verzilveren in de maand september 2021. De prijs is alleen in die maand in te wisselen bij de gastvrouw van Privehuis House of Dreams of Privehuis La Cloche.

De recensie actie gaat deze maand weer verder!

Natuurlijk gaan wij in deze maand ook door met de recensie actie! Deze maand verloten we weer 20 gratis sexprijzen. De prijzen worden verloot onder geschreven recensies op het forum van Citygirl.nl! En ook nu weer over een bezoek bij Privehuis House of DreamsPrivehuis La ClochePrivehuis Almere of één van de locaties van SM Studio Nederland (Almere, Amersfoort of Utrecht).

Ben jij de volgende recensieschrijver? Dan ding je ook mee naar de één van de gratis sexprijzen. Wie volgt? Wie schrijft, die blijft!

Heb je geen interne mail ontvangen?

Sta je wel in deze lijst maar heb geen interne mail ontvangen met je unieke winnaarscode? Reageer dan in de advertentie van House of Dreams en er wordt alsnog contact met je op genomen via het forum!

Burgemeester wil beruchte Chaussée d’Amour weg: “Ze noemen het folklore, ik vind het beschamend”

Jelle Engelbosch (N-VA), waarnemend burgemeester in Sint-Truiden, wil de Chaussée d’Amour laten verdwijnen. Samen met partijgenoot en schepen Jo François onderzoekt hij een plan om de bordelen te raken. “Zo kunnen we dit beschamende verhaal uitdoven.”

De Truiense N-VA is al jarenlang een forse tegenstander van de vele bordelen langs de Luikersteenweg, die de steenweg in de jaren 90 de bijnaam ‘Chaussée d’Amour’ opleverde. Tien jaar geleden pleitte Jelle Engelbosch er al voor om al die eroshuizen onder te brengen in één complex, gelegen op een industriezone. “Een vzw moet daarbij zorgen voor transparante huurovereenkomsten”, zei Engelbosch destijds. “We moeten zorgen dat de schietpartijen, afpersingen en brandstichtingen verleden tijd blijven.”

Twee jaar en twee dodelijke ongevallen later nam het stadsbestuur dat voorstel zelfs ernstig in overweging. Het schepencollege ging zelfs op prospectie in het Antwerpse Schipperskwartier, maar uiteindelijk bleef alles bij het oude.

Sjerp

In tussentijd is er veel veranderd. In 2019 trad N-VA voor het eerst toe tot de coalitie in Sint-Truiden. Engelbosch werd eerste schepen, Jo François kreeg onder meer lokale economie in z’n portefeuille. Nadat Veerle Heeren (tijdelijk) een stap opzij moest zetten na haar voortijdige vaccinatie, mocht Engelbosch zelfs de sjerp omgorden als waarnemend burgemeester.

De kaarten liggen dus ideaal voor de partij om de Chaussée d’Amour, de oude doorn in het oog, in de huidige vorm een halt toe te roepen. Want voor alle duidelijkheid: het standpunt van de N-VA is het voorbije decennium niet veranderd. “Volgens sommigen hoort de Chaussée d’Amour bij Sint-Truiden”, zegt Engelbosch. “Ze noemen het folklore, maar ik vind het vooral beschamend voor onze stad”, zegt Engelbosch. “Het sleept een verleden met zich mee van brandstichting en vrouwenhandel. Veel nostalgie is daar voor mij niet aan. Voor alle duidelijkheid: ik heb niets tegen prostitutie op zich, maar wel tegen de manier waarop het op de Chaussée d’Amour gebeurt.”

Uitdoofscenario

Daarom maken Engelbosch en François werk van een uitdoofscenario. Momenteel laten ze onderzoeken of de stad de onroerende voorheffing voor die bars fors kan en mag verhogen. “We willen die belasting zelfs maal tien doen”, zegt Engelbosch onomwonden. “Door die enorm hoge taks hopen we het houden van zo’n bordeel te ontraden, zodat het verhaal op termijn eindigt.” Het is voor Engelbosch de meest voor de hand liggende maatregel om dat uitdoofscenario te realiseren. “We dachten er ook aan om bijvoorbeeld de vergunning van die bars af te nemen wanneer zo’n pand jarenlang leeg staat of na een bepaald aantal GAS-boetes. Het probleem is echter dat er niet zoiets bestaat als een vergunning voor een bordeel. Het enige wat die bars hebben, is een tapvergunning.”

De onroerende voorheffing is een jaarlijkse geïndexeerde belasting op het kadastraal inkomen (KI) van onroerende goederen (gronden, gebouwen, materieel en outillage in bedrijven). Ze bestaat uit een basisheffing voor de Vlaamse overheid, aangevuld met opcentiemen voor de provincie en de gemeente waar het onroerend goed ligt. Die gemeentelijke opcentiemen wegen het zwaarst door bij de berekening van het totale bedrag. Sinds 2019 mogen gemeenten die opcentiemen differentiëren. Dat betekent dat ze de onroerende voorheffing in een bepaalde wijk of buurt goedkoper kunnen maken, om mensen aan te moedigen zich daar te vestigen. Gemeenten moeten daarvoor wel de goedkeuring krijgen van de Vlaamse Belastingdienst én de gouverneur of het Agentschap Binnenlands Bestuur.

Meer lezen

Zorgen over ‘schaarste’ aan legale seksclubs in Utrecht: ‘Het wordt sekswerkers lastig gemaakt’

Privéhuis La Cloche aan de Amsterdamsestraat is één van de drie seksbedrijven die Utrecht momenteel telt. © Angeliek de Jonge

Een groot deel van de Utrechtse gemeenteraad maakt zich zorgen over de afname van het aantal legale seksbedrijven in de stad. Nu de tippelzone is gesloten, het Nieuwe Zandpad er nog niet is én het bordeel aan de Jaffastraat voorgoed verleden tijd is, willen GroenLinks, D66, de PvdA en Student & Starter dat de burgemeester kijkt naar hoe ze het aantal seksbedrijven kan uitbreiden.

Op dit moment zijn er in Utrecht drie seksbedrijven (2 privéclubs en 1 erotische massagesalon). Volgens de lokale regels mogen er in Utrecht maximaal 6 seksinrichtingen zijn als bordelen, privéhuizen en erotische massagesalons. Dat betekent dat er nu nog ruimte is voor drie nieuwe seksinrichtingen. Maar hiervoor is echter ook een pand nodig met de juiste bestemming en daar is er nog maar één van die ongebruikt is. Voor de andere twee zou – als er een aanvraag zou komen – er nog een pand met die bestemming gevonden moeten worden.

Directe aanleiding voor de zorgen van de partijen is dat bij een pand aan de Jaffastraat – onlangs die bestemming seksinrichting is geschrapt. Op het adres, waar jarenlang het bordeel zat van sekskoning Jan Bik, mag alleen nog worden gewoond. De club werd in 2013 gesloten omdat Bik werd verdacht van fraude en witwassen. Door de veranderende samenstelling van de wijk de afgelopen jaren – veel gezinnen met jonge kinderen – is de Jaffastraat volgens de gemeente minder geschikt geworden voor de hernieuwde vestiging van een seksinrichting.

Een alternatief

De partijen zijn het er misschien wel mee eens dat de tussenwoning in de woonwijk niet de beste plek meer is, maar maken zich nu wel grote zorgen omdat er niet een alternatieve plek is aangewezen waar het dan wél mag. ,,Sekswerk is een legaal beroep en zij hebben ook recht op plek in de samenleving,’’ zegt fractievoorzitter Tessa Sturkenboom van Student & Starter, die het initiatief nam om het onderwerp na de zomer met de burgemeester te bespreken. ,,Het wordt hen op deze manier lastig gemaakt. Als je iets weghaalt, biedt dan ook een alternatief.’’

Ook GroenLinks, de grootste (coalitie)partij in de raad heeft haar zorgen. ,,Wat ons betreft zul je – als je een locatie waar legaal sekswerk mogelijk is, weghaalt – elders ruimte bij moeten maken,’’ zegt partijleider Heleen de Boer. ,,We willen daarom van het college van burgemeester en wethouders weten waar mogelijkheden zijn voor het toevoegen van sekswerklocaties voor clubs.’’ De Boer doelt op locaties die losstaan van de mogelijke terugkeer van de raamprostitutie van het Nieuwe Zandpad in Overvecht.

Vrouwen in beeld houden

Daarnaast zit ook PvdA-raadslid Hester Assen met vragen. ,,Eerder dit jaar werd al de tippelzone gesloten zonder alternatief. Veel hulpverleners zeggen dat wanneer sekswerkers hun beroep legaal kunnen uitvoeren, dit ook de manier is om vrouwen in beeld te houden. Veel vindt er nu waarschijnlijk buiten het zicht plaats en dat wil je ook niet. Nu zijn de plekken voor legaal sekswerk echt schaars. Ik wil me door de burgemeester ook laten informeren. Wat maakt nu bijvoorbeeld dat zich na 2013 geen partij meer heeft gemeld die op de Jaffastraat een bordeel zou willen beginnen? Is dat omdat er geen vraag naar is, of wel, maar niet op die manier?’’

Een woordvoerder van burgemeester Sharon Dijksma laat weten dat er de afgelopen 10 jaar geen aanvragen bij de gemeente zijn ingediend voor een nieuwe seksinrichting of escortbedrijf. ,,Dit beeld wordt herkend in de G4 en sluit aan bij het landelijke beeld van de vergunde sector.’’ Dijksma gaat op 2 september met de partijen in debat over het onderwerp.

bron: https://www.ad.nl/utrecht/zorgen-over-schaarste-aan-legale-seksclubs-in-utrecht-het-wordt-sekswerkers-lastig-gemaakt~a92ba665/

Privehuis Dreamgirls gaat ook op zaterdag open!

Goed nieuws: Vanaf 4 september gaat Privehuis Dreamgirls in Bergen op Zoom ook op de zaterdag open! Dit fraaie privehuis aan de Oude Stationsweg 43 is nu van maandag t/m vrijdag open, maar daar komt dus een extra dag bij.

Vanaf 4 september zal elke zaterdag van 11.00 tot 18.00 uur het mogelijk zijn om met één (of twee?) van de sexy Dreamgirls het bed in te duiken. Hou de agenda goed in de gaten om te zien welke lekkere babes er aanwezig zullen zijn.

 

Op pad met het team tegen illegale prostitutie van Tilburg: ‘Een beetje vreemd, Ray. Krijg je heel veel vrouwen over de vloer?’

TILBURG – Bruin uitgeslagen matrassen, rolkoffers vol condooms en bijna altijd die keukenrol of doos vochtige doekjes naast het bed. Het team dat sinds een half jaar illegale prostitutie in Tilburg opspoort, kijkt nergens meer van op. ,,Overlast van blaffende honden durven mensen wel te melden, illegale prostitutie vaak niet.”

Als Ray even woedend wordt tijdens een controle op illegale prostitutie bij hem in de woning, vertrekt de Tilburgse toezichthouder Sophie – tegenover hem – geen spier. Hij is boos dat ze zijn vriendin een sekswerker noemt. ,,Nee mevrouw, dat is mijn dushi, mijn schatje.”

Ray heeft een dikke goudkleurige schakelketting om, met in zijn gebit twee bijpassende tanden. Sheila, zijn dushi, zit in een heel kort rokje op de bank.

In een aquarium moeten de goudvissen het stellen met troebel water, speelgoed ligt stof te happen, aangekoekte pannen in de keuken. Een verdieping hoger staan een keukenrol, natte doekjes en babylotion naast een bedje.

Het is vandaag de werkplek van Sheila, Dominicaans van origine, enkel in het bezit van een Italiaanse ID-kaart en het Nederlands niet machtig. Sophie: ,,Wij vinden het aannemelijk dat hier prostitutie plaatsvindt.” Ray met harde stem: ,,Mijn vrouw is geen kech (hoer – red.) Je weet niks, mevrouw.”

Sophie: ,,Meneer, ik ga uitleggen wat er nu gaat gebeuren. U krijgt een brief thuis waarin staat wat wij constateerden. Als we hier nog één keer terug moeten komen, en we weer het vermoeden van prostitutie hebben, kost u dat 5.000 euro.” Ray blijft ontkennen: ,,Ik vind deze vrouw gewoon gezellig.”

Meer lezen